Μέγας πανηγυρικός εσπερινός 8.11.26

 

Αιέν Υψικρατείν ( Πάντοτε να κυριαρχείς στα ύψη)

 

Κάποια απο τα συγγράμματα του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως

 

Ο Άγιος Νεκτάριος Αιγίνης μέσα απο το βιβλίο του ''Το γνώθι σαυτόν"

Το έργο «Το Γνώθι σαυτόν» του Αγίου Νεκταρίου Πενταπόλεως αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα κείμενα πνευματικής αυτογνωσίας και νηπτικής θεολογίας της ορθόδοξης παράδοσης. Ο Άγιος αναλύει την εσωτερική δομή της ψυχής, τα πάθη, τις αρετές και τον τρόπο με τον οποίο ο άνθρωπος μπορεί να θεραπεύσει τον εαυτό του.   Βασικές διδαχές και κεντρικοί άξονες του βιβλίου:   

1. Η Αυτογνωσία ως Βάση της Πνευματικής Ζωής. Ο Άγιος Νεκτάριος τονίζει ότι χωρίς την επίγνωση του εαυτού μας, είναι αδύνατον να προδεύσουμε στην αρετή ή να πλησιάσουμε τον Θεό.Η έλλειψη αυτογνωσίας οδηγεί στην πλάνη: Όταν ο άνθρωπος δεν γνωρίζει τις αδυναμίες, τα πάθη και τα όριά του, τρέφει ψευδαισθήσεις για την ηθική του κατάσταση.   Η αληθινή γνώση: Η αυτογνωσία αποκαλύπτει στον άνθρωπο τόσο την τραυματισμένη από την αμαρτία φύση του όσο και το μεγαλείο της θείας εικόνας που φέρει μέσα του.

2.Η Φύση της Αρετής και των Παθών Στο βιβλίο αναλύονται εκτενώς οι μηχανισμοί των λογισμών και η διαμάχη μεταξύ αρετής και κακίας:   Η Αρετή ως σταθερή έξη: Η αρετή δεν είναι μια ευκαιριακή καλή πράξη, αλλά η εκούσια, σταθερή και αμετάπτωτη διάθεση της ψυχής προς το αγαθό.   Η διάγνωση των παθών: Για να θεραπευτεί ένα πάθος (π.χ. υπερηφάνεια, οργή, φιλαργυρία), πρέπει πρώτα να αναγνωριστεί η ρίζα του. Ο Άγιος υπογραμμίζει ότι η υπερηφάνεια είναι ο τυφλός οδηγός που εμποδίζει την αυτογνωσία, ενώ η ταπεινοφροσύνη ανοίγει τα μάτια της ψυχής.

3. Η Καλλιέργεια της Καρδιάς και η Προσευχή. Η εσωτερική κάθαρση δεν επιτυγχάνεται μόνο με την ανθρώπινη προσπάθεια, αλλά με τη συνέργεια Θεού και ανθρώπου:Νήψη και Εγρήγορση: Ο άνθρωπος οφείλει να γρηγορεί πάνω από τους λογισμούς του, ώστε να μην αφήνει τις αρνητικές ή αμαρτωλές σκέψεις να ριζώνουν στην καρδιά.Η δύναμη της Προσευχής: Η προσευχή είναι το μέσο με το οποίο ο νους φωτίζεται και η καρδιά γαληνεύει. Μέσω της ταπεινής προσευχής, η χάρη του Θεού συνδράμει τον αγώνα της αυτογνωσίας.

4.Η Αληθινή Ευτυχία και Εσωτερική Ειρήνη. Ο Άγιος Νεκτάριος εξηγεί ότι οι άνθρωποι συχνά αναζητούν την ευτυχία σε εξωτερικά πράγματα (δόξα, πλούτο, ηδονές), γι' αυτό και αποτυγχάνουν.  Η πηγή της ειρήνης: Η αληθινή ειρήνη και η χαρά βρίσκονται αποκλειστικά εντός του ανθρώπου, όταν η ψύχη συμφιλιωθεί με τον Θεό και καθαριστεί από την κακία.  Εσωτερική ελευθερία: Όποιος κυριαρχεί στα πάθη του είναι πραγματικά ελεύθερος, ενώ όποιος υποδουλώνεται στις επιθυμίες του παραμένει δέσμιος, ακόμα κι αν κατέχει τα πάντα στον κόσμο.Σύνοψη του πνεύματος του έργου:«Γνώρισε τον εαυτό σου, μάθε τις αδυναμίες σου για να ζητάς το έλεος του Θεού, αλλά γνώρισε και την ευγένεια της ψυχής σου για να μην την εξευτελίζεις με τα πάθη.»

Ο Άγιος Νεκτάριος

 

Πανήγυρις Ενορίας Αγίου Νεκταρίου Χαϊδαρίου

 

Ημερολόγια 2027

            Θα τα προμηθευτείτε απο τον Ιερό Ναό μας!

Λόγια Πατέρων

Όπου υπάρχουν έχθρες, έριδες, θυμοί, εριστικές διαθέσεις, φιλονικίες, που δημιουργούν ακατάπαυστους θορύβους στις ψυχές, εκεί το άγιο Πνεύμα δεν αναπάυεται.

Μέγας Βασίλειος

*************

Η υπερηφάνεια κάνει να ξεχνάμε τις αμαρτίες μας, γιατί η ενθύμιση τους δημιουργεί την ταπεινοφροσύνη.

Ιωάννης της Κλίμακος

****************

" Ου λαλήσεις λόγον εν οργή εκ του στοματός σου" ( Να μη βγάλεις λέξη απο το στόμα σου, όταν είσαι οργισμένος).

Δαμασκηνού Ι. Παράλληλα Π' 15

*********************

Μελέτα την Αγία Γραφή, για να γίνεις σοφός. Πίστευε την, για να γίνεις ασφαλής. Εφαρμοζέ την, για να γίνεις άγιος.

Λόγια σοφά Γ' 148

**********************

Αν χαίρεται κανείς όταν δεν τρώει για την αγάπη του Χριστού, τότε τρέφεται. Αν προτιμάει το άνοστο απο το νόστιμο για την αγάπη του Χριστου τότε απο άνοστο γεύεται Χριστό.

Παϊσίου Λόγοι Ε' 42

**************************

Μην πεις σήμερα θα αμαρτάνω και αύριο θα μετανοώ αλλά καλύτερα να πούμε, σήμερα ας μετανοήσουμε, γιατί δεν ξέρουμε αν θα προφθάσουμε την αυριανή ημέρα.

Όσιος Εφραίμ ο Σύρος

 

Ο Άγιος Δημήτριος: Μαρτυρία Πίστεως, Κατήχησης. Μια ζωντανή παρουσία μέσα στους αιώνες.

Κάθε φορά που η Εκκλησία τιμά τη μνήμη του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου, η Θεσσαλονίκη μοιάζει να επιστρέφει στις πνευματικές της ρίζες. Η πόλη που επί αιώνες έχει συνδέσει την ιστορία και την ταυτότητά της με τον Μεγαλομάρτυρα Δημήτριο δεν τιμά απλώς έναν άνθρωπο του παρελθόντος. Τιμά έναν Άγιο του οποίου η μαρτυρία, η διδασκαλία, το μαρτύριο και η θαυματουργική παρουσία εξακολουθούν να μιλούν στην καρδιά του σύγχρονου ανθρώπου.

Σε κάθε περιοχή της Ελλάδας, αλλά και εκτός αυτής , ειδικά σε περιοχές της ομογένειας , ο Άγιος Δημήτριος μαζί με τον Άγιο Γεώργιο αποτελούν δύο από τους πιο αγαπητούς Αγίους της Ορθοδοξίας .

Ο Άγιος Δημήτριος γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη περί τα τέλη του 3ου αιώνα και προερχόταν, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση, από επιφανή οικογένεια. Νέος ακόμη, διακρίθηκε για τα χαρίσματα και τις ικανότητές του και ανέβηκε σε υψηλό στρατιωτικό αξίωμα. Η παράδοση τον παρουσιάζει ως αξιωματικό του ρωμαϊκού στρατού, με σημαντική θέση και κοινωνική αναγνώριση. Κι όμως, η πραγματική του δύναμη δεν βρισκόταν ούτε στην καταγωγή του, ούτε στην κοινωνική του θέση, ούτε στο στρατιωτικό του αξίωμα. Βρισκόταν στην πίστη του στον Χριστό.

Ο Άγιος Δημήτριος αποτελεί ένα συγκλονιστικό πρότυπο Χριστιανού  Μάρτυρα . Είχε όλα εκείνα που ένας άνθρωπος θα μπορούσε να τα θεωρήσει άξια τιμής για τη ζωή του: αξίωμα, αναγνώριση, κύρος, δύναμη και προοπτική. Θα μπορούσε να επιλέξει τη σιωπή. Θα μπορούσε να κρύψει την πίστη του. Θα μπορούσε να προστατεύσει τη θέση του και να συνεχίσει τη ζωή του χωρίς να συγκρουστεί με την εξουσία. Άγιος δεν το έκανε.

Όταν κλήθηκε να λογοδοτήσει για την πίστη του, δεν αρνήθηκε τον Χριστό. Η ομολογία του δεν ήταν μια θεωρητική ιδεολογική τοποθέτηση, αλλά επιλογή ζωής. Για τον Δημήτριο, ο Χριστός δεν ήταν ένα μέρος της ζωής του· ήταν το κέντρο της ζωής του. Μπροστά στην αγάπη και την πίστη του για Τον Χριστο δεν βάζει κανένα αξίωμα, καμία τιμή , καμία άνεση . ο Άγιος Δημήτριος γνωρίζει την ματαιότητα όλων αυτών και δεν φοβάται να μαρτυρήσει ότι είναι Χριστιανός. Πόσο δύσκολο είναι αυτό για όλους τους ανθρώπους κάθε εποχής ! Να συνειδητοποιήσει αυτό το λεπτό σημείο στην πορεία της ζωής του , ότι προτεραιότητα πρέπει να είναι ο Θεός και όλα τα άλλα ακολουθούν . Ο νέος σε ηλικία Δημήτριος του 3ου αιώνα μχ το γνώριζε ! Και στεφανώθηκε με το φωτεινό στεφάνι του Κυρίου μας .

Έτσι, ο στρατιωτικός αξιωματούχος γίνεται μάρτυρας. Εκείνος που είχε εξουσία πάνω σε ανθρώπους αποδέχεται να βρεθεί ο ίδιος ανίσχυρος μπροστά στην κοσμική εξουσία. Εκείνος που μπορούσε να υπερασπιστεί τη θέση του με τα όπλα, επιλέγει να υπερασπιστεί την πίστη του με την καρτερία και το μαρτύριο.

Αυτή ακριβώς είναι η μεγάλη ανατροπή που μας προσφέρει ο Άγιος Δημήτριος: ο άνθρωπος δεν μετριέται τελικά από το αξίωμα που κατέχει, αλλά από την αλήθεια για την οποία είναι διατεθειμένος να ζήσει και να θυσιαστεί.Η Εκκλησία βλέπει στο πρόσωπό του όχι απλώς έναν γενναίο άνθρωπο, αλλά έναν άνθρωπο που απέδειξε ότι η αληθινή ελευθερία βρίσκεται στην πίστη.

Άξιο αναφοράς είναι και μια άλλη δράση του Αγίου  που παρουσιάζει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για την εποχή μας.Ο Άγιος δεν περιορίστηκε στο να πιστεύει ο ίδιος. Μιλούσε στους άλλους για τον Χριστό.Η εκκλησιαστική παράδοση τον παρουσιάζει ως άνθρωπο που κατηχούσε και δίδασκε τους κατοίκους της Θεσσαλονίκης, με ιδιαίτερη αναφορά στους νέους. Για τον λόγο αυτό η παράδοση τον αποκαλεί ακόμη και «πρώτο κατηχητή»,.

Ο Άγιος Δημήτριος καταλάβαινε ότι η Εκκλησία του αύριο χτίζεται στις ψυχές των νέων του σήμερα. Δεν αρκέστηκε να διαφυλάξει τη δική του πίστη. Προσπάθησε να μεταδώσει το Ευαγγέλιο. Δημιούργησε έναν κύκλο νέων ανθρώπων τους οποίους δίδασκε και ενέπνεε στην πίστη, σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση.Ανάμεσα  σε αυτούς βρίσκεται ο Νέστορας.

Ο νεαρός Νέστορας, έχοντας λάβει την ευλογία του Αγίου Δημητρίου, αντιμετώπισε τον Λυαίο στο στάδιο και, σύμφωνα με την παράδοση, τον νίκησε. Το γεγονός αυτό δεν παρουσιάζεται απλώς ως ένα ηρωικό περιστατικό. Έχει βαθύτερο πνευματικό νόημα: ο δάσκαλος της πίστεως μεταδίδει στον μαθητή του θάρρος, εμπιστοσύνη στον Θεό και πνευματική γενναιότητα.

Εδώ βρίσκεται ένα μεγάλο μήνυμα για κάθε εποχή.Ο χριστιανός δεν καλείται απλώς να διατηρήσει την πίστη του για τον εαυτό του. Καλείται να γίνει φως και για τον άλλον. Και ιδιαίτερα για τα παιδιά και τους νέους.Ο Άγιος Δημήτριος δεν ονομάζεται τυχαία «Μυροβλύτης».

Σύμφωνα με την εκκλησιαστική παράδοση και τα εγκώμια που συνδέονται με τον Άγιο, ο τάφος του συνδέθηκε με την ανάβλυση μύρου, γεγονός που έδωσε στον Άγιο το χαρακτηριστικό προσωνύμιο «Μυροβλύτης». Η παράδοση αυτή αποτελεί ένα από τα πιο χαρακτηριστικά στοιχεία της τιμής που απολαμβάνει ο Άγιος στη Θεσσαλονίκη και σε ολόκληρη την Ορθόδοξη Εκκλησία.Το μύρο, στην ορθόδοξη πνευματικότητα, δεν αντιμετωπίζεται απλώς ως ένα παράδοξο φαινόμενο. Συνδέεται συμβολικά και πνευματικά με την αγιότητα, με τη χάρη του Θεού και με την πεποίθηση της Εκκλησίας ότι ο θάνατος του Αγίου δεν ήταν το τέλος της υπάρξεώς του, αλλά πέρασμα στην εν Χριστώ ζωή.

Γι’ αυτό και ο τάφος του Αγίου Δημητρίου αποτελεί για αιώνες τόπο προσευχής και προσκυνήματος.Από τον Δημήτριο του τότε στον άνθρωπο του σήμεραΊσως εδώ βρίσκεται και ο πιο σημαντικός λόγος για τον οποίο ο Άγιος Δημήτριος παραμένει τόσο επίκαιρος.Ζούμε σε μια εποχή όπου οι άνθρωποι εξακολουθούν να έχουν αξιώματα, τίτλους, επαγγελματική καταξίωση, οικονομική δύναμη και κοινωνική αναγνώριση. Όλα αυτά έχουν τη θέση τους στη ζωή. Αλλά ο Άγιος Δημήτριος μάς θυμίζει ότι κανένα αξίωμα δεν μπορεί να αποτελέσει το τελικό νόημα της υπάρξεώς μας.

Ο άνθρωπος μπορεί να τα έχει όλα  και να χάσει τον εαυτό του.Μπορεί όμως να έχει λίγα και να διαθέτει μέσα του έναν ολόκληρο κόσμο πίστεως.Ο Δημήτριος μάς διδάσκει επίσης κάτι ακόμη: η πίστη δεν είναι μόνο προσωπική υπόθεση. Είναι μαρτυρία.Ο Άγιος δεν κράτησε τον Χριστό κρυμμένο μέσα στην καρδιά του. Τον έκανε λόγο, ζωή και παράδειγμα. Μίλησε στους νέους. Τους δίδαξε. Τους ενέπνευσε. Και τελικά επισφράγισε τη διδασκαλία του με το ίδιο του το αίμα.Πόσο επίκαιρο είναι αυτό σήμερα!

Σε μια εποχή κατά την οποία πολλοί νέοι άνθρωποι αναζητούν πρότυπα, ο Άγιος Δημήτριος μάς υπενθυμίζει ότι το σημαντικότερο έργο της Εκκλησίας δεν είναι μόνο να μιλά στους νέους, αλλά να τους συναντά, να τους ακούει, να τους εμπνέει και να τους δείχνει με τη ζωή της ότι η πίστη στον Χριστό δεν είναι βάρος αλλά δρόμος ελευθερίας και ελπίδας.Και αυτό δεν αφορά μόνο τους ιερείς ή τους κατηχητές. Αφορά κάθε χριστιανό.

Ο γονιός, ο εκπαιδευτικός, ο παππούς και η γιαγιά, ο φίλος, ο νέος άνθρωπος, ο εργαζόμενος, ο επιστήμονας, ο άνθρωπος κάθε κοινωνικής θέσης μπορεί να γίνει ένας μικρός «Δημήτριος» για τον άνθρωπο που βρίσκεται δίπλα του: όχι επιβάλλοντας την πίστη, αλλά ακτινοβολώντας την με τη ζωή του.Ας έχουμε πάντα στην σκέψη μας το πρότυπο βίου του Αγίου Δημητρίου και όλων των Αγίων της Εκκλησίας μας . Η πνευματική επαφή μαζί τους μας δείχνει το δρόμο προς τον Κύριο . Άγιε Δημήτριε πρέσβευε υπέρ ημων .

Δημήτριος Βλαντης, Αξιωματικός Πολεμικού Ναυτικού – Θεολόγος

Πηγή : Πεμπτουσία

Ζήτω η 28η Οκτωβρίου 1940

 

Αγρυπνία

 

Γιορτή έναρξης κατηχητικών σχολείων

 Το Σάββατο 10 Οκτωβρίου ξεκίνησαν, με την καθιερωμένη Γιορτή Έναρξης, οι Κατηχητικές Συντροφιές της Ενορίας μας! 

Σε μία Γιορτή γεμάτη χαμόγελα, παιχνίδια, χριστιανικά τραγούδια και κεράσματα, σμίξαμε ξανά όλοι μαζί, στην ευλογημένη αγκαλιά του Αγίου μας, ξεκινώντας και πάλι, παλιοί και νέοι φίλοι, το όμορφο ταξίδι του Κατηχητικού! 

Από το Σάββατο 17 Οκτωβρίου και κάθε Σάββατο οι Συναντήσεις κατανέμονται ως εξής:

10 - 11:00 π.μ. Προνήπιο και Νήπιο

10 - 11:00 π.μ. Α, Β και Γ Δημοτικού

11 - 12:00 μ.μ. Δ, Ε και Στ Δημοτικού

12 - 13:00 μ.μ. Γυμνάσιο και Λύκειο 

Ευχόμαστε και άλλα παιδιά να προστεθούν στην όμορφη παρέα μας, και να καλλιεργήσουμε όλοι μαζί τον κήπο της καρδιάς μας!

Έναρξη Κατηχητικών Σχολείων

 

Παιδική Χορωδία Βυζαντινής Μουσικής

 

Λόγια Πατέρων

 

Εορτή Ανακομιδής Λειψάνων του Αγίου Νεκταρίου

 

Λόγια Πατέρων

«Ὁ ἄνθρωπος βρίσκεται σ᾽αὐτὸ τὸν κόσμο, γιὰ νὰ λύσει ἕνα πρόβλημα στὴν πραγματικότητα: ἐὰν εἶναι μὲ τὸν Χριστὸ ἢ κατὰ τοῦ Χριστοῦ.Καὶ κάθε ἄνθρωπος, θέλοντας ἢ μή, μόνο αὐτὸ τὸ πρόβλημα ὄντως λύνει. Εἶναι ἢ Χριστόφιλος ἢ Χριστομάχος, δὲν ὑπάρχει ἄλλη ἐκδοχή»

Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς

Κήρυγμα

“Εγγύς Κύριος τοις συντετριμμένοις την καρδίαν και τους ταπεινούς τω πνεύματι σώσει” (Ψαλμ. λγ' 19)

«Όσοι θλίβονται και πάσχουν και υποφέρουν είναι φυσικόν να γίνωνται αξιοσυμπάθητοι. Οι άνθρωποι της αγάπης είναι τότε κοντά των. Αλλά ιδιαιτέρως είναι κοντά των ο Θεός, η πηγή της αγάπης. Τότε, που σε έχει πλακώσει η θλίψις και σε έχει ζαλίσει η συμφορά, τότε ακριβώς στέκει επάνω σου ο Πατήρ ο ουράνιος. Αν η μητέρα σκύβη με στοργήν επάνω εις το άρρωστο παιδί της, με ασυγκρίτως περισσοτέραν στοργήν ο σπλαγχνικός Θεός παρακολουθεί εκείνους που υποφέρουν, και μάλιστα όταν δεν έχουν καμμίαν από τους ανθρώπους βοήθειαν. Η ώρα της θλίψεως είναι ώρα ευλογημένη και καρποφόρος. Την ώραν αυτήν η ψυχή στρέφεται προς τον Θεόν περισσότερον και αισθάνεται την  ανάγκην Του. Αλλά και την ώραν αυτήν ο Θεός ο πανάγαθος δίδει πλουσιωτέραν την χάριν του εις  την πονεμένην ψυχήν. Φωτίζει με σκέψεις που ελαφρώνουν την θλίψιν, εμπνέει αποφάσεις γενναίας, ομιλεί μυστικά εις την ψυχήν λόγια ελπίδος, μεταδίδει ανδρείαν και θάρρος, φανερώνει ακόμη την καλυτέραν λύσιν» 

(†Δημήτριος Γ. Παναγιωτόπουλος)

 

10 τρόποι για να έχεις μια ευλογημένη ημέρα

 

 

Αυτή η μέρα είναι ευλογημένη από το Θεό, ανήκει στο Θεό, ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, να μπούμε μέσα σ΄αυτή. Προχωρείς αυτή τη μέρα σαν αγγελιοφόρος του Θεού. Όποιον συναντάς, τον συναντάς με τον τρόπο του Θεού. Βρίσκεσαι εκεί για να είσαι η παρουσία του Κυρίου και Θεού, η παρουσία του Χριστού, η παρουσία του Αγίου Πνεύματος, η παρουσία του Ευαγγελίου. Αυτό είναι το καθήκον σου αυτή τη συγκεκριμένη μέρα.

1. Τό πρῶτο πού θά σκεφθεῖς, ὅταν ξυπνᾶς εἶναι ἡ σκέψη τοῦ Χριστοῦ. Νά στρέψουμε τόν νοῦ μας στόν Χριστό. Ὁ Γέρων Πορφύριος ἔλεγε: “Μήν ἀσχολεῖσαι μέ τό σκοτάδι, ἄνοιξε τό παράθυρο στό φῶς”.

2. Προσευχή. Μπορεῖς νά προσεύχεσαι ἀκόμη κι ὅταν κάνεις ἁπλά καθημερινά πράγματα. Γιά παράδειγμα, ὅπως ἔλεγε ἕνας μοναχός ὅταν κατέβαινε τά σκαλιά τοῦ μετρό, πού τοῦ θύμιζαν κατάβαση στά ἔγκατα τῆς γῆς, μπορεῖς νά λές τό “Κύριε Ἐλέησον” κατεβαίνοντας κάθε σκαλί. Τόσα πολλά σκαλιά πού εἶναι, σκέψου πόσες φορές θά τό ἔχεις πεῖ!

3. Κάθε μέρα νά μήν τήν βλέπουμε σάν ρουτίνα. Ἡ κάθε μέρα ἔχει μία ἔκπληξη γιά τούς Χριστιανούς. Ὡς τό βράδυ κάτι θά γίνει καί ὁ Θεός κάποιο μήνυμα θά σοῦ στείλει. Ἡ ζωή δέν κυλάει ἐπίπεδα καί μονότονα σάν καρδιογράφημα…

4. Νά πλησιάσουμε λίγο περισσότερο τήν ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων. Ὅποιος ἀγαπάει, γιά νά τοῦ ποῦν εὐχαριστῶ, θά ἔχει πάντα ἄγχος.

5. Κάθε μέρα νά βρίσκεις λίγο χρόνο νά ἡρεμεῖς. Ἔστω καί δέκα λεπτά. Νά δεῖς λίγο τή ζωή χωρίς τήν βιασύνη της. Καί τότε θά ἀκούσεις τή φωνή τοῦ ἐσωτερικού σου κόσμου. Γιατί “ὅταν ὑπάρχει τρικυμία, δέν μπορεῖς νά δεῖς τό βυθό τῆς θάλασσας”.

6. Τό ἄγχος φεύγει μέ τήν μνήμη θανάτου. Ἅμα σκεφθεῖς τό τέλος, ἀποφορτίζεις τήν ζωή σου ἀπό τά ἀσήμαντα. Αὐτή ἡ σκέψη μᾶς προσγειώνει καί μᾶς ἀπογειώνει ταυτόχρονα. Προσγειώνεσαι καί ταπεινώνεσαι καί τό ἄγχος φεύγει.

7. Νά σκεφτόμαστε ὅτι δέν εἴμαστε μόνοι. Ἔχουμε τούς Ἁγίους. Μποροῦμε νά προσευχόμαστε καί νά τούς ἐπικαλούμαστε. “Ἅγιοι Πάντες, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἡμῶν”. Κάποιος προσευχόταν στούς Ἀγίους Σαράντα Μάρτυρες. Καί τότε ἕνα δαιμόνιο ἀκούστηκε νά λέει, “ἄ, ὄχι σ’ αὐτούς, αὐτοί μᾶς μαστιγώνουν περισσότερο ἀπ’ ὅλους”.

8. Νά σκεφτόμαστε πῶς κυλάει ἡ ζωή μας κάθε μέρα, γιά νά κάνουμε ἕναν ἀπολογισμό τῆς ἡμέρας. Ὅπως ὁ Ἅγιος Δωρόθεος, πού κατέγραφε κάθε μέρα ποιόν πλήγωσε, και προσπαθούσε να επανορθώσει.

9. Κάθε μέρα βλέπε τά δῶρα τοῦ Θεοῦ καί λέγε “Εὐχαριστῶ” στόν Θεό.Ἔλεγε ὁ π. Παΐσιος, “Εὐχαριστεῖς τόν Θεό πού μπορεῖς νά περπατᾶς;”. Ακόμα και αυτό το απλό, υπάρχουν άλλοι που δεν το έχουν.

10. Κάθε μέρα νά σκεφτόμαστε ὅτι Κάποιος πρίν ἀπό 2000 χρόνια σταυρώθηκε γιά μᾶς. Σοῦ δίνει τήν αἴσθηση ὅτι κάποιος σέ ἀγαπᾶ πάρα πολύ. Ἄν ἡρεμήσει ἡ ψυχή σου καί ταπεινωθεῖ, ἔστω καί στό παρά πέντε, θά φανερωθεῖ καί θά σε βοηθήσει ὁ Χριστός.

”Όσο για τη μέρα που αρχίζει, αν αποδεχτείς ότι είναι ευλογημένη από το Θεό, διαλεγμένη από το ίδιο Του το χέρι, τότε κάθε πρόσωπο που συναντάς είναι δώρο του Θεού, κάθε περίσταση που θα συναντήσεις είναι δώρο του Θεού, έστω και αν είναι πικρή ή γλυκιά, αν σου αρέσει ή δεν σου αρέσει. Είναι δώρο του Θεού σε σένα και αν το πάρεις μ΄αυτό τον τρόπο, τότε μπορείς να αντιμετωπίσεις οποιαδήποτε κατάσταση. Να την δεχτείς με την ετοιμότητα ότι μπορεί να σου συμβεί οτιδήποτε ευχάριστο ή δυσάρεστο.”

Αρχιεπίσκοπος Anthony Bloom