«Ὁ ἄνθρωπος βρίσκεται σ᾽αὐτὸ τὸν κόσμο, γιὰ νὰ λύσει ἕνα πρόβλημα στὴν πραγματικότητα: ἐὰν εἶναι μὲ τὸν Χριστὸ ἢ κατὰ τοῦ Χριστοῦ.Καὶ κάθε ἄνθρωπος, θέλοντας ἢ μή, μόνο αὐτὸ τὸ πρόβλημα ὄντως λύνει. Εἶναι ἢ Χριστόφιλος ἢ Χριστομάχος, δὲν ὑπάρχει ἄλλη ἐκδοχή»
Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς
«Όσοι θλίβονται και πάσχουν και υποφέρουν είναι φυσικόν να γίνωνται αξιοσυμπάθητοι. Οι άνθρωποι της αγάπης είναι τότε κοντά των. Αλλά ιδιαιτέρως είναι κοντά των ο Θεός, η πηγή της αγάπης. Τότε, που σε έχει πλακώσει η θλίψις και σε έχει ζαλίσει η συμφορά, τότε ακριβώς στέκει επάνω σου ο Πατήρ ο ουράνιος. Αν η μητέρα σκύβη με στοργήν επάνω εις το άρρωστο παιδί της, με ασυγκρίτως περισσοτέραν στοργήν ο σπλαγχνικός Θεός παρακολουθεί εκείνους που υποφέρουν, και μάλιστα όταν δεν έχουν καμμίαν από τους ανθρώπους βοήθειαν. Η ώρα της θλίψεως είναι ώρα ευλογημένη και καρποφόρος. Την ώραν αυτήν η ψυχή στρέφεται προς τον Θεόν περισσότερον και αισθάνεται την ανάγκην Του. Αλλά και την ώραν αυτήν ο Θεός ο πανάγαθος δίδει πλουσιωτέραν την χάριν του εις την πονεμένην ψυχήν. Φωτίζει με σκέψεις που ελαφρώνουν την θλίψιν, εμπνέει αποφάσεις γενναίας, ομιλεί μυστικά εις την ψυχήν λόγια ελπίδος, μεταδίδει ανδρείαν και θάρρος, φανερώνει ακόμη την καλυτέραν λύσιν»
(†Δημήτριος Γ. Παναγιωτόπουλος)
Αυτή η μέρα είναι ευλογημένη από το Θεό, ανήκει στο Θεό, ας ξεκινήσουμε, λοιπόν, να μπούμε μέσα σ΄αυτή. Προχωρείς αυτή τη μέρα σαν αγγελιοφόρος του Θεού. Όποιον συναντάς, τον συναντάς με τον τρόπο του Θεού. Βρίσκεσαι εκεί για να είσαι η παρουσία του Κυρίου και Θεού, η παρουσία του Χριστού, η παρουσία του Αγίου Πνεύματος, η παρουσία του Ευαγγελίου. Αυτό είναι το καθήκον σου αυτή τη συγκεκριμένη μέρα.
1. Τό πρῶτο πού θά σκεφθεῖς, ὅταν ξυπνᾶς εἶναι ἡ σκέψη τοῦ Χριστοῦ. Νά στρέψουμε τόν νοῦ μας στόν Χριστό. Ὁ Γέρων Πορφύριος ἔλεγε: “Μήν ἀσχολεῖσαι μέ τό σκοτάδι, ἄνοιξε τό παράθυρο στό φῶς”.
2. Προσευχή. Μπορεῖς νά προσεύχεσαι ἀκόμη κι ὅταν κάνεις ἁπλά καθημερινά πράγματα. Γιά παράδειγμα, ὅπως ἔλεγε ἕνας μοναχός ὅταν κατέβαινε τά σκαλιά τοῦ μετρό, πού τοῦ θύμιζαν κατάβαση στά ἔγκατα τῆς γῆς, μπορεῖς νά λές τό “Κύριε Ἐλέησον” κατεβαίνοντας κάθε σκαλί. Τόσα πολλά σκαλιά πού εἶναι, σκέψου πόσες φορές θά τό ἔχεις πεῖ!
3. Κάθε μέρα νά μήν τήν βλέπουμε σάν ρουτίνα. Ἡ κάθε μέρα ἔχει μία ἔκπληξη γιά τούς Χριστιανούς. Ὡς τό βράδυ κάτι θά γίνει καί ὁ Θεός κάποιο μήνυμα θά σοῦ στείλει. Ἡ ζωή δέν κυλάει ἐπίπεδα καί μονότονα σάν καρδιογράφημα…
4. Νά πλησιάσουμε λίγο περισσότερο τήν ἀγάπη τῶν ἀνθρώπων. Ὅποιος ἀγαπάει, γιά νά τοῦ ποῦν εὐχαριστῶ, θά ἔχει πάντα ἄγχος.
5. Κάθε μέρα νά βρίσκεις λίγο χρόνο νά ἡρεμεῖς. Ἔστω καί δέκα λεπτά. Νά δεῖς λίγο τή ζωή χωρίς τήν βιασύνη της. Καί τότε θά ἀκούσεις τή φωνή τοῦ ἐσωτερικού σου κόσμου. Γιατί “ὅταν ὑπάρχει τρικυμία, δέν μπορεῖς νά δεῖς τό βυθό τῆς θάλασσας”.
6. Τό ἄγχος φεύγει μέ τήν μνήμη θανάτου. Ἅμα σκεφθεῖς τό τέλος, ἀποφορτίζεις τήν ζωή σου ἀπό τά ἀσήμαντα. Αὐτή ἡ σκέψη μᾶς προσγειώνει καί μᾶς ἀπογειώνει ταυτόχρονα. Προσγειώνεσαι καί ταπεινώνεσαι καί τό ἄγχος φεύγει.
7. Νά σκεφτόμαστε ὅτι δέν εἴμαστε μόνοι. Ἔχουμε τούς Ἁγίους. Μποροῦμε νά προσευχόμαστε καί νά τούς ἐπικαλούμαστε. “Ἅγιοι Πάντες, πρεσβεύσατε ὑπέρ ἡμῶν”. Κάποιος προσευχόταν στούς Ἀγίους Σαράντα Μάρτυρες. Καί τότε ἕνα δαιμόνιο ἀκούστηκε νά λέει, “ἄ, ὄχι σ’ αὐτούς, αὐτοί μᾶς μαστιγώνουν περισσότερο ἀπ’ ὅλους”.
8. Νά σκεφτόμαστε πῶς κυλάει ἡ ζωή μας κάθε μέρα, γιά νά κάνουμε ἕναν ἀπολογισμό τῆς ἡμέρας. Ὅπως ὁ Ἅγιος Δωρόθεος, πού κατέγραφε κάθε μέρα ποιόν πλήγωσε, και προσπαθούσε να επανορθώσει.
9. Κάθε μέρα βλέπε τά δῶρα τοῦ Θεοῦ καί λέγε “Εὐχαριστῶ” στόν Θεό.Ἔλεγε ὁ π. Παΐσιος, “Εὐχαριστεῖς τόν Θεό πού μπορεῖς νά περπατᾶς;”. Ακόμα και αυτό το απλό, υπάρχουν άλλοι που δεν το έχουν.
10. Κάθε μέρα νά σκεφτόμαστε ὅτι Κάποιος πρίν ἀπό 2000 χρόνια σταυρώθηκε γιά μᾶς. Σοῦ δίνει τήν αἴσθηση ὅτι κάποιος σέ ἀγαπᾶ πάρα πολύ. Ἄν ἡρεμήσει ἡ ψυχή σου καί ταπεινωθεῖ, ἔστω καί στό παρά πέντε, θά φανερωθεῖ καί θά σε βοηθήσει ὁ Χριστός.
”Όσο για τη μέρα που αρχίζει, αν αποδεχτείς ότι είναι ευλογημένη από το Θεό, διαλεγμένη από το ίδιο Του το χέρι, τότε κάθε πρόσωπο που συναντάς είναι δώρο του Θεού, κάθε περίσταση που θα συναντήσεις είναι δώρο του Θεού, έστω και αν είναι πικρή ή γλυκιά, αν σου αρέσει ή δεν σου αρέσει. Είναι δώρο του Θεού σε σένα και αν το πάρεις μ΄αυτό τον τρόπο, τότε μπορείς να αντιμετωπίσεις οποιαδήποτε κατάσταση. Να την δεχτείς με την ετοιμότητα ότι μπορεί να σου συμβεί οτιδήποτε ευχάριστο ή δυσάρεστο.”
Αρχιεπίσκοπος Anthony Bloom
Όταν προσευχόμαστε, που και που είναι καλό να λέμε και λίγα λόγια αυτοσχέδια, που να είναι γεμάτα πίστη κι αγάπη για τον Κύριο.
Ας μη χρησιμοποιούμε πάντα τα λόγια των άλλων για να συνομιλούμε με το Θεό, ας μη παραμένουμε πάντα νήπια σε ό,τι έχει σχέση με την πίστη και την αγάπη μας για Εκείνον.
Πρέπει να χρησιμοποιούμε και το μυαλό μας, να βγάζουμε κάτι κι από την καρδιά μας.
Όταν χρησιμοποιούμε τα λόγια των άλλων συχνά τα συνηθίζουμε και ψυχραινόμαστε στην προσευχή.
Πόσο ευάρεστο είναι στον Κύριο το ψιθύρισμα που βγαίνει κατευθείαν από μια καρδιά γεμάτη πίστη, αγάπη κι ευγνωμοσύνη! Είναι αδύνατο να το εκφράσει κανείς.
Πρέπει μόνο να πούμε πως όταν προσευχόμαστε στο Θεό με δικά μας λόγια η ψυχή μας ριγά από χαρά, πυρπολείται ολόκληρη, ζωοποιείται, νιώθει μακάρια.
Λίγα λόγια θα πεις, μα θα νιώσεις τέτοια ευλογία, όση δε θα ένιωθες αν έλεγες τις πιό μακρές και κατανυκτικές προσευχές των άλλων, αν τις προφέρεις από συνήθεια, χωρίς αμεσότητα.
(Άγιος Ιωάννης Κρονστάνδης)
Αν κανείς δεν κόψει τα κουσούρια του όταν ακόμη είναι νέος, μετά είναι δύσκολο να τα κόψει, γιατί όσο περνά η ηλικία, εξασθενεί η θέληση.
Άγιος Παΐσιος
***************
Το να αναζητάς στην εκκλησία, οτιδήποτε άλλο εκτός από τον Χριστό, που σημαίνει να αναζητάς τον εαυτό σου και τα δικά σου συμφέροντα, οδηγεί αναπόφευκτα στον πειρασμό, στην παραμόρφωση και τελικά στην αυτοκαταστροφή.
Πατήρ Αλέξανδρος Σμέμαν
******************
Ο κενόδοξος είναι ένας χριστιανός ειδωλολάτρης. Εξωτερικά δείχνει πως λατρεύει τον Θεό, στην πραγματικότητα όμως επιδιώκει να αρέσει στους ανθρώπους και όχι στο Θεό.
Ιωάννης της Κλίμακος
********************
Κανένας δεν αρνείται το Θεό παρά μόνο όσοι έχουν συμφέρον να μην υπάρχει. Η θρασύτητα ενός ανθρώπου φανερώνει την αμάθειά του.
Άγιος Αυγουστίνος
*********************
Μην αγαπάς να ακούς ξένα σφάλματα, για να μην ακουστεί σε όλους και το δικό σου αμάρτημα.
Εφραίμ ο Σύρος
*********************
Αφού ο Θεός σε έπλασε ελεύθερο και σε κάλεσε για να είσαι ελεύθερος, μην ανέχεσαι να είσαι δούλος στα ακάθαρτα πάθη.
Φιλοκαλία μεταφρασμένη, Β΄ 279.
*********************
Ο άνθρωπος απαλλάσσεται από τη δουλεία της αμαρτίας και γίνεται ελεύθερος πνευματικά μόνο όταν ενωθεί με τον Χριστό.
Νικόλαος Καβάσιλας
**********************
Πολλοί βλέπουν σε τι τους δυσκολεύουν οι άλλοι και όχι σε τι δυσκολεύουν εκείνοι τους άλλους. Απαιτήσεις έχουν μόνο από τους άλλους και όχι από τον εαυτό τους.
Παϊσίου λόγοι
Ο Άγιος Λουκάς (κοσμικό όνομα, Βαλεντίν Βόϊνο-Γιασενέτσκι) είναι άγιος της Ορθόδοξης Ουκρανικής Εκκλησίας και γεννήθηκε στις 14 Απριλίου του 1877 στο Κέρτς της Κριμαίας. Στο τέλος της δεκαετίας του 1880 η οικογένειά του μετακόμισε στο Κίεβο.
Το 1920 εξελέγη καθηγητής της ανατομίας και χειρουργικής στο Πανεπιστήμιο της Τασκένδης. Σε όλη του τη ζωή ήταν από λίγο έως εξαιρετικά φτωχός, καθώς είτε ο μισθός του ήταν μικρός, είτε βρισκόταν στη φυλακή, είτε όταν του πρόσφεραν χρήματα για κάποια θεραπεία υποδείκνυε άλλα πρόσωπα και ζητούσε τα χρήματα να δοθούν απ’ ευθείας σε αυτά. Ο άγιος Λουκάς ως ιατρός δημοσίευσε σαράντα επιστημονικά έργα. Έκανε μεγάλες ανακαλύψεις σε αντίξοες συνθήκες. Εργαζόταν εντατικά στα εξωτερικά ιατρεία, περιόδευε στα χωριά και ανέλαβε και το χειρουργικό τμήμα. Το 1904, με το ξέσπασμα του Ρωσο – Ιαπωνικού πολέμου, βρέθηκε στην Άπω Ανατολή, όπου εργάστηκε ως χειρουργός με μεγάλη επιτυχία. Εκεί συναντήθηκε και με την Άννα Βασιλίεβνα Λάνσκαγια, τη μέλλουσα σύζυγό του, με την οποία απέκτησε τέσσερα παιδιά. Μετά το τέλος του πολέμου εργάζεται σε διάφορα επαρχιακά νοσοκομεία. Οι επιτυχίες του είναι τόσες πολλές που η φήμη του εξαπλώνεται γρήγορα και ασθενείς καταφθάνουν από παντού.
Ο άγιος Λουκάς ήταν πάντοτε πιστός Χριστιανός. Δεν έχανε λειτουργία και παρακολουθούσε όρθιος όλες τις παννυχίδες και τους όρθρους, τα Σάββατα, τις Κυριακές και τις ημέρες των ορθοδόξων γιορτών. Στο χειρουργείο είχε πάντα την εικόνα της Παναγίας μπροστά στην οποία προσευχόταν για λίγα λεπτά πριν από κάθε επέμβαση.
Όμως στις αρχές του 1920 μία από τις επιτροπές ελέγχου του νοσοκομείου όπου εργαζόταν τότε, έδωσε εντολή να ξεκρεμάσουν την εικόνα της Παναγίας, με αποτέλεσμα ο άγιος Λουκάς να αρνείται να μπει στο χειρουργείο. Παράλληλα η σύζυγος ενός από τα στελέχη του κόμματος εισήχθη στο νοσοκομείο ως έκτακτο περιστατικό, και ζητούσε να χειρουργηθεί μόνο από τον Βόινο-Γιασενέτσκι, κι έτσι ο σύζυγός της του υποσχέθηκε ότι αν η εγχείρηση γινόταν, την επόμενη μέρα η εικόνα θα ήταν στη θέση της. Η εγχείρηση έγινε κι ήταν επιτυχής, και ο σύζυγος της άρρωστης κράτησε την υπόσχεσή του.
Το 1921 χειροτονήθηκε ιερέας και αργότερα (1923) Επίσκοπος Τασκένδης. Από τότε συνδύαζε ποιμαντικά και ιερατικά καθήκοντα. Παρέμεινε αρχίατρος του Γενικού Νοσοκομείου Τασκένδης, χειρουργούσε καθημερινά και παρέδιδε μαθήματα στην Ιατρική Σχολή, πάντα με το ράσο και το σταυρό του. Από το 1922 και μέχρι την τελευταία του πνοή γνώρισε συλλήψεις, βασανιστήρια, εξορίες και κακουχίες. Φυλακίστηκε και εξορίστηκε συνολικά έντεκα χρόνια. Σε όλο αυτό το διάστημα εξασκούσε την ιατρική βοηθώντας όσους είχαν ανάγκη.
Οι λόγοι των διώξεών του ήταν, οι γενικοί διωγμοί κατά των Ορθοδόξων και η ιδιαίτερη άρνηση του επισκόπου Λουκά να υποστηρίξει τη «Ζωντανή Εκκλησία», ένα εκκλησιαστικό πραξικόπημα μέσω του οποίου το σοβιετικό καθεστώς προσπαθούσε να ελέγξει τους πιστούς. Οι ταλαιπωρίες αυτές ουσιαστικά κατέστρεψαν την υγεία του. Την Άνοιξη του 1952 επιδεινώνεται η όρασή του, ενώ στις αρχές του 1956 τυφλώνεται οριστικά από γλαύκωμα. Τα τελευταία εννέα έτη της ζωής του ήταν τυφλός.
Στη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου διηύθυνε το στρατιωτικό νοσοκομείο του Κρασνογιάρσκ, ενώ ήταν και επίσκοπος της πόλης αυτής. Από το 1946 μέχρι το 1961 που πέθανε, ήταν μητροπολίτης της Συμφερούπολης. Παράλληλα το 1947 του απαγορεύθηκε να μιλά στους φοιτητές, σταμάτησαν να τον καλούν στα ιατρικά συμβούλια και τον απέλυσαν από ιατρικό σύμβουλο, επειδή «γνώριζαν ότι δεν είχε καθαρό παρελθόν: φυλακές, εξορίες, κηρύγματα» κι επειδή αρνιόταν να πηγαίνει χωρίς το ράσο και το σταυρό του στην εργασία του και σε αυτές τις εκδηλώσεις. Καθώς όμως εκείνος ενδιαφερόταν για τον ανθρώπινο πόνο, έβγαλε ανακοίνωση ότι «δέχεται καθημερινά έκτος Κυριακών και εορτών, κάθε άνθρωπο που θέλει τη βοήθειά του» με αποτέλεσμα να καταφθάνουν στο διαμέρισμά του καθημερινά αμέτρητοι άνθρωποι απ’ όλη την Κριμαία.
Υπάρχουν μαρτυρίες ότι ο αρχιεπίσκοπος Λουκάς εμφάνισε πολλά πνευματικά χαρίσματα όσο ακόμα ζούσε. Ασθενείς ομολόγησαν ότι έκανε ορθή διάγνωση της ασθένειάς τους με το που τους έβλεπε, ότι είχε διορατικό χάρισμα, κι ότι τους θεράπευσε με την προσευχή του, ιδίως κατά τα τελευταία χρόνια της ζωής του, που δεν έβλεπε πλέον για να χειρουργεί.
Ο αρχιεπίσκοπος είναι ήδη 84 ετών. Διαισθάνεται πως το τέλος του πλησιάζει. Τα Χριστούγεννα του 1960 λειτουργεί για τελευταία φορά και για τον καιρό που απομένει, περιορίζεται στο να κηρύττει. Τελικά την Κυριακή 11 Ιουνίου 1961, ημέρα που γιορτάζουν οι Άγιοι Πάντες της Αγίας Ρωσίας, κοιμήθηκε ο αρχιεπίσκοπος – γιατρός Λουκάς.
Οι αρχές απαγόρευσαν την εκφορά του νεκρού με τα πόδια από τους κεντρικούς δρόμους της πόλης, πράγμα που προκάλεσε τη λαϊκή αγανάκτηση ακόμα και των αλλοδόξων. Τελικά αναγκάστηκαν να υποχωρήσουν, η εκφορά έγινε στην κεντρική λεωφόρο της Συμφερούπολης και διήρκεσε τρεισήμισι ώρες. Τη νεκρική πομπή ακολούθησε πλήθος κόσμου, η κυκλοφορία σταμάτησε, ενώ τα μπαλκόνια, οι ταράτσες και τα δέντρα ακόμα, ήταν γεμάτα ανθρώπους. Παράλληλα φέρεται να σημειώθηκε ένα παράδοξο γεγονός, με ένα σμήνος περιστεριών που έκανε επί ώρες κύκλους πάνω από το λείψανο, μέχρις ότου η πομπή έφτασε στο νεκροταφείο.
Τον Νοέμβριο του 1995 ανακηρύχτηκε άγιος με απόφαση της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, αφού πρώτα ειδική επιτροπή ασχολήθηκε με τη ζωή, τα έργα και τα θαύματά του τα οποία καταγράφονταν και μετά τον θάνατό του. Στις 17 Μαρτίου 1996 έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του από τον αρχιεπίσκοπο Λάζαρο και μέλη της επιτροπής, μπροστά σε 40.000 περίπου παρευρισκόμενους. Τρείς μέρες αργότερα, στις 20 Μαρτίου 1996, τα λείψανά του μεταφέρθηκαν στον Ι. Ναό Αγ. Τριάδος. Λέγεται ότι βρέθηκαν η καρδιά του και τμήματα του εγκεφάλου του αδιάφθορα, ενώ άρρητη ευωδία εξερχόταν από τα λείψανά του. Το ίδιο έτος αποφασίστηκε να διοργανώνεται κάθε χρόνο Ιατρικό Συνέδριο στην Συμφερούπολη σε συνεργασία της Ιεράς Μητροπόλεως με το Κρατικό Πανεπιστήμιο της Κριμαίας προς τιμήν του. Η μνήμη του εορτάζεται στις 11 Ιουνίου.
Τα τελευταία λόγια του Αγίου Λουκά
«Παιδιά μου πολύ σας παρακαλώ, ντυθείτε με την πανοπλία που δίνει ο Θεός, για να μπορέσετε να αντιμετωπίσετε τα τεχνάσματα του διαβόλου. Δεν μπορείτε να φανταστείτε πόσο πονηρός είναι. Δεν έχουμε να παλέψουμε με ανθρώπους, αλλά με αρχές και εξουσίες, δηλαδή με τα πονηρά πνεύματα. Προσέξτε! Τον διάβολο δεν τον συμφέρει να δεχθεί κανείς την ύπαρξή του, να σκέφτεται και να αισθάνεται ότι είναι κοντά στον άνθρωπο. Ένας κρυφός και άγνωστος εχθρός είναι πιο επικίνδυνος από έναν ορατό εχθρό. Ω πόσο μεγάλος και τρομερός είναι ο στρατός των δαιμόνων! Πόσο αμέτρητο είναι το μαύρο τους πλήθος! Αμετάβλητα, ακούραστα, μέρα και νύχτα, επιδιώκουν να σπρώξουν όλους εμάς που πιστεύουμε στο όνομα του Χριστού, να μας παρασύρουν στο δρόμο της απιστίας της κακίας και της ασέβειας. Αυτοί οι αόρατοι εχθροί του Θεού, έχουν βάλει ως μοναδικό τους σκοπό μέρα και νύχτα να επιδιώκουν την καταστροφή μας. Όμως μη φοβάστε, πάρτε δύναμη από το όνομα του Ιησού».
Για να νικήσουμε τον εαυτό μας δε χρειάζεται να τον ρίξουμε κάτω. Χρειάζεται να τον φυλάμε να μην πέσει.
Γρηγόριος Νύσης
*************************************
Εκείνος που έχει κατανικήσει τα πάθη, έχει κατανικήσει και τη λύπη. Εκείνος όμως που έχει κατακυριευθεί απο τα πάθη, δε θα αποφύγει τα δεσμά της λύπης.
Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ
**************************************
Να ευεργετείς όποιον σε αδικεί και θα έχεις φίλο το Θεό και να μη διαβάλλεις σε κανένα τον εχθρό σου γιατί αυτά είναι έργα όχι τυχαία, αλλά έργα ψυχής που νιώθει και σκέφτεται.
Μέγας Αντώνιος
**************************************
Αν νηστεύουμε με πνεύμα κατάκρισης, στερούμε απο τη νηστεία μας κάθε πνευματική αξία. Ο Θεός δεν ενδιαφέρεται για τη διαιτά μου, αλλά για τις σχέσεις μου με τα άλλα πρόσωπα.
Επίσκοπος Κάλλιστος Γουέαρ
**********************************
Η γέννηση και η ζωή και ο Θάνατος του Χριστού υπήρξε πράξη συνεχής αυταπαρνήσεως και αυτοκενώσεως.
Π. Τρεμπέλα 'Υπόμνημα Μάρκ. η'24
************************************
Η Ελληνική φιλοσοφία είναι η θεμελιώδης αρχή της αληθινής ανάπτυξης και μόρφωσης, είναι ο παιδαγωγός του ανθρώπου, ο ποδηγέτης προς την ευσέβεια.
Αγ. Νεκτάριος Πενταπόλεως
**************************************
Αν θέλουμε να πάμε στον Παράδεισο, δεν έχουμε άλλη επιλογή απο το να σηκώνουμε τον σταυρό μας.
Γερ. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος
«Το Άγιο Πνεύμα είναι Πνεύμα Θεού, Πνεύμα Χριστού, νους Χριστού, Πνεύμα Κυρίου, Κύριος, Πνεύμα Υιοθεσίας, αληθείας, ελευθερίας, Πνεύμα σοφίας, συνέσεως, βουλής, ισχύος, γνώσεως, ευσεβείας, φόβος Θεού.
Το Άγιο Πνεύμα είναι Πνεύμα δημιουργό που αναγεννά δια του βαπτίσματος και διά της Αναστάσεως. Είναι Πνεύμα που γνωρίζει τα πάντα, διδάσκει, πνέει όπου και όσο θέλει, οδηγεί, λαλεί και αποστέλλει.
Το Άγιο Πνεύμα αποκαλύπτει, φωτίζει, ζωοποιεί, μάλλον δε είναι το ίδιο φως και ζωή. Καθιστά τους ανθρώπους ναούς, τους θεοποιεί και τους τελειοποιεί.
Το Άγιο Πνεύμα είναι η πηγή της σοφίας και μπορεί να εξηγεί και να διασαφηνίζει τα πάντα, είναι αυτεξούσιο και αναλλοίωτο, είναι παντοδύναμο, επιβλέπει τα πάντα και διεισδύει σ'όλα τα πνεύματα. Το Άγιο Πνεύμα είναι αυτό που μοιράζει τα χαρίσματα, είναι νοερό, πολυμερές, σαφές, ευκρινές, ανεμπόδιστο και αμόλυντο»
(Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος)
Μπορείς να είσαι χαρούμενος και μέσα στις δυσκολίες;
Ο άγιος Ευμένιος, ο σύγχρονος χαρισματούχος Άγιος έζησε ως πολύπαθος Ιώβ σε όλη του τη ζωή, αλλά ακτινοβολούσε τη χαρά του Αγίου Πνεύματος.
Μεγάλωσε με στερήσεις σε φτωχή υπερπολύτεκνη οικογένεια, ορφανός από πατέρα. Στα δεκαεπτά του χρόνια πήγε για μοναχός. Προσβλήθηκε από τη λέπρα στα εικοσιτέσσερα. Αποθεραπεύθηκε την επόμενη χρονιά, άλλωστε είχε βγει το φάρμακο για εκείνη την αρρώστια. Όμως, επειδή αφενός είχε αποκτήσει διάφορα προβλήματα υγείας και χρειαζόταν ιατρική βοήθεια, αφετέρου επειδή ήθελε ο ίδιος να βοηθήσει τους ασθενείς του Νοσοκομείου Λοιμωδών Νόσων στην Αθήνα, όπου είχε νοσηλευθεί, κρίθηκε αναγκαίο να παραμείνει εκεί. Κι έμεινε εκεί τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, σ’ ένα κελλάκι δίπλα στο Ναό των Αγίων Αναργύρων, όπου λειτουργούσε, αφού χειροτονήθηκε και ιερέας, και εξομολογούσε χιλιάδες κόσμο. Όλα τα δεινά τα θεωρούσε επισκέψεις του Θεού και τα μετέτρεπε σε πηγές χαράς.
Χαρά παντού.
Ζούσε σαν να μην είχε καμία έλλειψη ή ανάγκη. Στον καύσωνα χαιρόταν. Στο τσουχτερό κρύο, το διασκέδαζε.
Όταν μάθαινε ότι κάποιος έλεγε κάτι κακό γι’ αυτόν, ευχαριστιόταν. Πολύ καλό, πολύ καλό, έλεγε γελώντας.
Κι όταν καταλάβαινε ότι ο Θεός έκανε δεκτή την προσευχή του για τους άλλους, έκλαιγε από χαρά.
Έδινε απλόχερα. Ήταν μια κινητή Τράπεζα, που μοίραζε διαρκώς αυτά που του έδιναν.
Αγαπούσε πολύ τα παιδιά. Χαιρόταν να κάθεται με τις ώρες μαζί τους, τους μιλούσε και τους κερνούσε πορτοκαλάδες και γλυκά. Κι αυτά τον αγαπούσαν κι έρχονταν κατά δεκάδες στο κελλάκι του, για να πάρουν την ευχή του, ιδιαίτερα στις εξετάσεις.
Όταν βάδιζε στο δρόμο, προσευχόταν και έψαλλε χαμηλόφωνα, χωρίς να νοιάζεται για το τι θα πουν οι άλλοι. Είχε μια ουράνια απλότητα, που την ακτινοβολούσε και γύρω του.
Και πράγματι, όσοι τον πλησίαζαν στενοχωρημένοι, έφευγαν αισιόδοξοι και με ανεβασμένο το ηθικό.
Ο Άγιος ζούσε σε ένα διαρκές ουράνιο πανηγύρι. Συχνά γελούσε σαν παιδί. Και μέσα στην εκκλησία τον έβλεπες γελαστό, στις ακολουθίες, την ώρα που θυμιάτιζε την Κυρία Θεοτόκο ή την ώρα των Παρακλήσεων. Ασφαλώς θα έβλεπε θείες παρουσίες και δεν μπορούσε να κρύψει τη χαρά του.
Γέροντα, πώς τα καταφέρνετε να είστε πάντα χαρούμενος και γελαστός; ρώτησε μία κυρία. Κι εκείνος απάντησε: Αυτά, ευλογημένη, είναι γέλια θεϊκά.
Χριστός Ανέστη και καλό μήνα.
Η Πρωτομαγιά μας θυμίζει ότι η ζωή πάντα νικά τον θάνατο. Η φύση ανθίζει και μοσχοβολάει ξανά ζωή. Ένα λουλούδι δεν προσπαθεί να μυρίσει όμορφα· απλώς το κάνει επειδή είναι ζωντανό. Έτσι και η ψυχή που ζει «εν Χριστώ» εκπέμπει μια πνευματική ευωδία που δεν εξηγείται με λόγια. Είναι η «ευωδία Χριστού» που αναπαύει τους γύρω της και γεμίζει τον κόσμο ελπίδα. Ο Χριστός είναι ο αιώνιος Κηπουρός των ψυχών μας. Όταν μένουμε κοντά Του, οι «χειμώνες» των θλίψεων και των δοκιμασιών δεν μπορούν να μας μαράνουν.
«Ιδού η άνοιξις λάμπει, ιδού το έαρ επέστη...»
Ας αφήσουμε, λοιπόν, την καρδιά μας να γίνει ένας κήπος ανθισμένος. Ας μοσχοβολήσουν οι λογισμοί μας από την παρουσία Του και ας είναι η ζωή μας μια διαρκής Πρωτομαγιά, γεμάτη από το φως και τη χαρά της Αναστάσεως.
Καλή και ευλογημένη Πρωτομαγιά!
Πρέπει ο άνθρωπος κάθε ώρα να προσέχει και να σκέπτεται ότι θα τον κρίνει ό Θεός.
Γεροντικό Αββάς Αγάθων
Κάθε προσευχή που λέγεται με ταπείνωση και πόνο καρδιάς πάντα εισακούεται απο το Θεό.
Άγιος Παϊσιος
Δυο ιδέες πρέπει να βγάλεις απο το νου σου, ούτε τον εαυτό σου να θεωρείς άνθρωπο μεγάλης αξίας ούτε να νομίσεις ότι κάποιος απο τους ανθρώπους είναι πολύ κατώτερος απο σένα σε αξία.
Μέγας Βασίλειος
Ο υπερήφανος δεν έχει πνευματικές πτήσεις αλλά πτώσεις.
Άγιος Παϊσιος
Αν θέλεις να γνωρίσεις το Θεό, πρέπει πρώτα να γνωρίσεις τον εαυτό σου.
Κλήμης ο Αλεξανδρινός
"ἐκ στόματος νηπίων καὶ θηλαζόντων κατηρτίσω αἶνον"
Σάββατο του Λαζάρου σήμερα, και τα Κατηχητικά μας πραγματοποίησαν την τελευταία τους συνάντηση, πριν το Πάσχα.
Εκκλησιαστήκαμε όλοι μαζί, κατά την Θεία Λειτουργία της γιορτής της Εγέρσεως του Αγίου Λαζάρου. Στη συνέχεια φάγαμε πρωϊνό στην αίθουσα του Ναού μας και τραγουδήσαμε τα κάλαντα του Λαζάρου. Έπειτα, ζυμώσαμε παραδοσιακά λαζαράκια και βάψαμε κόκκινα αυγά.
Το Κατηχητικό είναι κατ'εξοχήν βίωμα! Βίωμα χριστιανικής ζωής στην αγκαλιά της Εκκλησίας μας, στην αγκαλιά του Χριστού μας!
Ευχόμαστε, πάντοτε τα παιδιά μας να αισθάνονται την ζεστασιά αυτής της αγκαλιάς!
Καλή Ανάσταση, από τα Κατηχητικά της Ενορίας μας!
