Γνώρισμα της πραγματικής και σταθερής αγάπης είναι να θέλουμε όχι μόνο εμείς να σωθούμε, αλλά και όλοι οι αδελφοί μας.

Μαρτύριο Αγίου Πολυκάρπου

**************************

Ξέρεις πόση ανάπαυση νιώθουν οι κεκοιμημένοι, όταν ανάβουμε ένα κεράκι γι αυτούς? Έτσι έχει κανείς πνευματική επικοινωνία και με τους ζωντανούς και με τους κεκοιμημένους.

Παϊσίου Λόγοι Β' σ. 151

*************************

Η Παναγία μας έχει το πλήθος των πολλών οικτιρμών

και πολλή αγάπη στο ανθρώπινο γένος, προ πάντων

στους αμαρτωλούς.

Όσιος Άνθιμος της Χίου 1869 -1960

***********************

Μικρή αμέλεια γεννά μεγάλη αμαρτία και μικρή προσοχή απομακρύνει πολλή ζημιά.

Εφραίμ ο Σύρος

***********************

Να έχετε πάντοτε την αδελφική αγάπη, τη θερμή προσευχή, την αγία υπακοή και την αυταπάρνηση που είναι η πραγματική αγία ζωή των μαρτύρων.

Άγιος Αμφιλόχιος Μακρής 1889 - 1970

*********************

Το βάρος των θλίψεων που υπομένουμε για τον Κύριο, δεν είναι τίποτε άλλο παρά το στεφάνι της δόξας που μας αναμένει.

Άγιος Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης

Όταν προτιμούμε το θέλημα του Θεού, όλα τα άλλα θα μας έρχονται ευνοϊκά και δε θα δοκιμάσουμε καθόλου λύπη, γιατί η αγαθότητα του Θεού θα μας τα χορηγεί όλα με αφθονία.     

Χρυσόστομος

************************ 

Όποιος αγαπά το Θεό, νηστεύει, αγρυπνεί, ψάλλει, προσεύχεται και σκέπτεται πάντοτε αγαθά για κάθε άνθρωπο.

Μάξιμος ο Ομολογητής 

*************************

Δεν πρέπει να καυχιέται κανείς όταν ευημερεί, γιατί όσοι είχαν πεποίθηση στον εαυτό τους, έπεσαν. 

Γεροντικό Αββάς Ξανθίας α' 

************************

Τι είναι ταπεινοφροσύνη; Το να υπομένεις το χλευασμό του άλλου, το να αναγνωρίζεις το αμαρτημά σου, το να υποφέρεις τις κατηγορίες. 

Χρυσόστομος

************************ 

Ποιος είναι ο τέλειος άνθρωπος? Είναι εκείνος που αγαπά τον Κύριο αληθινά και τον πλησίον του, όπως τον εαυτό του. 

Εφραίμ ο Σύρος

************************

Ευσέβεια δεν είναι να μιλάτε συχνά για τον Θεό, αλλά να είστε διατεθιμένοι περισσότερο να σιωπάτε.

Γρηγόριος Θεολόγος ΕΠΕ 1,222

*******************

Στον καθρέπτη φαίνεται η μορφή του ανθρώπου, ενώ στις ομιλίες και τα λόγια καθρεπτίζεται το ήθος της ψυχής.

Μέγας Φώτιος

*********************

Μην πεις " Σήμερα θα αμαρτήσω και αύριο θα μετανοήσω" γιατί δεν είσαι σίγουρος για την αυριανή μέρα. Αντίθετα πες:" Σήμερα ας μετανοήσουμε και για την αυριανή μέρα θα φροντίσει ο Κύριος"

Οσ. Εφραίμ Έργα τ.Α' σ. 274

**************************

Σημάδια της ταπεινοφροσύνης είναι ότι ενώ έχει κάποιος κάθε σωματική και ψυχική αρετή, νομίζει ότι χρεωστεί περισσότερα στο Θεό, γιατί με τη χάρη Του έλαβε πολλά, όντας ανάξιος.

Οσ. Πέτρος ο Δαμασκηνός ( 12ος αι. μ.Χ)

*********************************

Βαριά είναι η άσκηση και δυσβάστακτη η εγκράτεια. Αλλά τίποτε δεν είναι πιο γλυκό απο τον ουράνιο Νυμφίο.

Μέγας Αθανάσιος ( 295 - 374 μ.Χ)

**********************************

Αν κάποιος δεν φροντίζει για τους δικούς του ανθρώπους και μάλιστα για τους οικιακούς του, έχει αρνηθεί την πίστη και είναι χειρότερος απο τον άπιστο.

Α' Τιμοθ ε'8

**************************************

Τον αθλητή τον δοκιμάζει το στάδιο,

το στρατηγό η παράταξη 

και το χριστιανό η συμφορά.

Μέγας Βασίλειος

*******************************

Ας είσθε βέβαιοι ότι για όσα αμαρτήματα

κατηγορήσουμε τον πλησίον είτε ψυχικά είτε σωματικά,

θα περιπέσουμε σε αυτά.

Ιω. Σιναϊτη, Κλίμαξ Ι' 10

******************************

Διόρθωσε τον εαυτό σου και 

έτσι διορθώνεται ένα μέρος της κοινωνίας.

Οσ. Παϊσιος ο Αγιορείτης

(1924 - 1994 μ.Χ)

*********************************

Η Εκκλησία είναι ο χώρος της 

αγάπης, της ελπίδας, της παρηγοριάς, 

της σμιλεύσεως ήθους και ιδανικών 

και της αντιπαράθεσης στην αδικία, 

την ανομία και την διαφθορά.

Αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος Λιάπης (1938 - )

**************************************

Όπου βρίσκεται ο Θεός, εκεί δεν

υπάρχει κακό. 

Όλα όσα προέρχονται απο τον Θεό,

έχουν μέσα τους την ειρήνη  

και οδηγούν τον άνθρωπο στην αυτοκατάκριση 

και ταπείνωση.

Οσ. Σεραφείμ του Σάρωφ

(1759 - 1833 μ.Χ)

                            

Το να υπερηφανεύεσαι για τον πλούτο, ή να καμαρώνεις για την καταγωγή σου, ή να αποβλέπεις στη δόξα, ή το να νομίζεις ότι είσαι ανώτερος απο τους άλλους... αυτά είναι αφαίρεση της ψυχικής αξίας και καταλήγουν στην ντροπή.

Άγ. Γρηγόριος Νύσσης (4ος αί. μ.Χ)

*****************

Πάντοτε να μνημονεύεις τον Θεό και έτσι η διανοιά σου γίνεται ουράνος. 

Όσιος Νείλος ο Ασκητής

(τέλη 4ου - αρχές 5ου μ.Χ)

*****************

Η προσευχή είναι συμφιλίωση με τον Θεό,συγχώρηση, συγχώρηση των αμαρτημάτων, τοίχος που μας προστατεύει απο τις θλίψεις, έργο των Αγγέλων.

Ιωάννης της Κλίμακος

*****************

Οι ασθένειες μας βγάζουν σε καλό, όταν τις υπομένουμε αγόγγυστα,παρακαλώντας τον Θεό να μας συγχωρέσει τις αμαρτίες και δοξάζοντας το ονομά του.

Οσ. Πορφύριος Μπαϊρακτάρης

(1906-1991)

*************************

Να συζεύξεις με την εγκράτεια και την ταπείνωση, γιατί χωρίς τη δεύτερη η πρώτη είναι ανώφελη.

Ιωάννης ο Σιναϊτης

******************************

Οι σαρκικοί άνθρωποι είναι αδύνατον να πράττουν τα πνευματικά,το ίδιο και οι πνευματικοί να πράττουν τα σαρκικά.

Αγ. Ιγνάτιος ο Θεοφόρος

(1ος αί. - αρχές 2ου αί. μ.Χ)

********************

Αν βλέπεις τον αδελφό σου στον δρόμο της αμαρτίας, ρίξε στους ώμους του τον μανδύα της αγάπης σου.

Ισαάκ ο Σύρος

*******************

Όπως ευωδιάζουν τα άνθη, έτσι ευωδιάζουν τα έργα πουγίνονται με καλή προαίρεση.Η ευωδία των καλών έργων υψώνεται προς τον ουρανό, όπως το θυμίαμα.

Οσ. Θεοφάνης ο Έγκλειστος

*********************

Σε κάθε πράγμα που κάνεις να πιστεύεις ότι ο Θεός βλέπει κάθε σκέψη και δεν θα αμαρτήσεις ποτέ.

Ησαϊας ο Αναχωρητής

(5ος αί. μ.Χ)

Ο Χριστιανός δεν πρέπει να είναι φανατικός, αλλά να έχει αγάπη για όλους τους ανθρώπους. Όποιος πετάει λόγια αδιάκριτα, και σωστά να  είναι, κάνει κακό.

Άγιος Παϊσιος

********************************

Μετάνοια είναι η επιστροφή απο το παρά φύση στο κατά φύση και απο τον διάβολο στον Θεό,με την εξάσκηση των πνευματικών αγώνων.

Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός

*****************************

Φεύγοντας μετά απο μια ειλικρινή και ταπεινή εξομολόγηση,νιώθετε ανάλαφρος, σαν να απορρίψατε απο πάνω σας ένα δυσβάστακτο φορτίο.

Οσ. Θεοφάνης ο Έγκλειστος

 

Θεέ μου, μέχρι τώρα με τα αυτιά μου μόνο Σε άκουγα,τώρα όμως ( που με επισκέφτηκες με την δοκιμασία), Σε είδα με τα μάτια μου.

Ιώβ μβ'5

************************

Η ζωή είναι πάρα πολύ σύντομη και πρέπει να φροντίζουμε όχιγια απόκτηση υλικών αγαθών, αλλά αιωνίων, όπως για σωφροσύνη,ανδρεία, σύνεση, αγάπη.

Μέγας Άντώνιος

(251 - 356μ.Χ)

***********************

Η προσευχή απομακρύνει την αμηχανία και τη θλίψη.Το καθήκον μου προς τον Θεό: προσευχή βραδεία με προσήλωση καρτερική.

π. Άγγελος Νησιώτης

(1890 - 27.5.1970)

 H ολιγαρκεία είναι τροφή και ηδονή και υγεία, ενώ η κατάχρηση είναι καταστροφή και αηδία και αρρώστια.

Άγ. Ιωάννης ο Χρυσόστομος

***************

Το Ευαγγέλιο είναι ο μεγαλύτερος θυσαυρός του κόσμου. Όποιος το διαβάζει κάθε ημέρα γίνεται πλούσιος και  βρίσκει την αληθινή ευτυχία.

Μέγας Αθανάσιος ( 295 - 374μ.Χ.)

*************

Όποιος δε συγκρατεί την γλώσσα του σε ώρα θυμού, ούτε τα πάθη του μπορεί να συγκρατήσει.

Γεροντικό, Αββάς Υπερέχιος

Η ΣΗΜΑΣΙΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΣΥΝΩΝ

Πάτερ, γιατί κάνουμε τα μνημόσυνα, αφού «εν τω Άδη ουκ έστι μετάνοια»;

- Διάβασες την επιμνημόσυνη Ακολουθία προσεκτικά;- Οχι!

- Δεν μιλά πουθενά για μετάνοια. Αναφέρει μόνο εκφράσεις όπως: «Ανάπαυσον την ψυχήν του δούλου Σου…Ως αγαθός και φιλάνθρωπος Θεός συγχώρησον…» κ.τ.λ…Αυτό που συμβαίνει, καλό μου παιδί, είναι το εξής: Ένας υπόδικος καταδικάζεται σε θάνατο (ο αμαρτωλός για την κόλαση). Οι συγγενείς του και η μητέρα του (η Εκκλησία) κάνουν αίτηση χάριτος (επιμνημόσυνη δέηση) στον ανώτατο άρχοντα (τον Θεό). Αν Αυτός θέλει, χαρίζει την ποινή στον κατάδικο. Αν δεν θέλει η ποινή εκτελείται.- Μα καλά, Γέροντα, το έλεος του Θεού επεκτείνεται και στην κόλαση;  Αφού, παιδάκι μου, είναι άπειρο, υπάρχει χώρος ή κατάσταση που να το εμποδίσουν να επεκταθεί;

Π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος

ΜΑΚΑΡΙΣΤΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΟΣ ΑΛΒΑΝΙΑΣ - ΠΕΡΙ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ ΣΤΗ Θ.ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑ

 

 

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: Και ο άλλος, στο χείλος της αβύσσου να βρίσκεται, να μην απελπίζεται. Όχι, υπάρχει θεϊκή πρόνοια!

Ομιλεί ο Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης: «Πόσες φορές πηγαίναμε στον Γέροντα Ιωσήφ [τον όσιο Ιωσήφ τον Ησυχαστή] κι εκείνος ήταν πνιγμένος, που ήθελαν να τον διώξουν από την Μικρή Αγία Άννα, και όμως δεν το διακρίναμε!Δεν το βλέπαμε.

Όταν φώναξε ο Γέροντας να έλθει ο πάτερ Ονούφριος επάνω να μας παρηγορήσει. «Βρε… ο Γέροντας τώρα ζητάει βοήθεια από τον πατέρα Ονούφριο»;

Τότε καταλάβαμε σε ποια κατάσταση βρισκόταν τότε ο Γέροντας.

Ήταν πνιγμένος εις την λύπη.

Και τότες είδε την Παναγία. Λίγο τον πήρε ο ύπνος και είδε την Παναγία και του λέει· “Γιατί απελπίζεσαι; Έχε την ελπίδα σου σε μένα».

Κι άπλωσε ο Χριστός το χέρι του και τον χάιδεψε, έτσι, ένα χέρι μαλακό.

Ξύπνησε ο Γέροντας και είπε ότι θα με βοηθήσει η Παναγία.

Και ενήργησε η Παναγία και το πράγμα αποσοβήθηκε.

Και ο άλλος, στο χείλος της αβύσσου να βρίσκεται, να μην απελπίζεται.

Όχι, υπάρχει θεϊκή πρόνοια.

Υπάρχει η Παναγία.

Κανείς, με την πρώτη θλίψη, να μη ρίχνει τα όπλα κάτω.

Με το πρώτο εμπόδιο τα χάνουμε.

Έτσι, δεν προσβάλλουμε την Παναγία, την μητρική Της αγάπη;

Εμείς όλο το Θαβώριον Όρος οραματιζόμεθα, ενώ τον Γολγοθά τον αποφεύγουμε.

Εντούτοις όμως ο μισθός δεν παρέχεται εις την χαρά· εις την λύπην παρέχεται.

Από το βιβλίο του καθηγητή Γεωργίου Κρουσταλάκη, «Γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης, Ο Θεολόγος και Παιδαγωγός της ερήμου» των εκδόσεων Εν πλω.

Για την δύναμη της μετάνοιας και την διδασκαλία των άλλων

• Όποιος μπαίνει σε μυροπωλείο, έλεγε κάποιος γέροντας, κι αν ακόμη δεν αγοράση κανένα άρωμα, βγαίνει έξω γεμάτος ευωδία. Το ίδιο συμβαίνει σ᾽ εκείνον που συναναστρέφεται αγίους ανθρώπους. Παίρνει επάνω τους το πνευματικό άρωμα της αρετής των.
• Αν θέλη ο άνθρωπος, μπορεί από την ανατολή ως τη δύσι του ηλίου να φθάση στην αγιότητα, έλεγε ο Μέγας Αντώνιος, διδάσκοντας τους μαθητάς του τη δύναμη της μετανοίας.
• Για να διδάξη κανείς τον άλλον, πρέπει ο ίδιος να είναι υγιής ψυχικά και απαθής, λέγει ο Αββάς Ποιμήν. Δεν είναι ανάγκη να οικοδομής το σπίτι του άλλου, καταστρέφοντας το δικό σου.
• Εκείνος που διδάσκει τους άλλους, χωρίς να εφαρμόζη τίποτε από εκείνα που διδάσκει, λέγει πάλι ο ίδιος Πατήρ, μοιάζει με πηγή που ποτίζει και ξεπλένει τα γύρω της, ενώ είναι γεμάτη από κάθε λογιών ακαθαρσία.
• Αληθινά σοφός, έλεγε ο Αββάς Υπερέχιος, είναι εκείνος που διδάσκει, όχι με λόγια, αλλά με έργα.
• Άλλος σοφός Πατήρ παρομοιάζει εκείνον που διδάσκει μόνο με λόγια, χωρίς να κάνη έργα, με δένδρο που έχει φύλλα, αλλά δεν κάνει καρπούς.
• Ένας από τους μεγάλους Πατέρας της ερήμου έλεγε σε κάποιον Γέροντα, γείτονά του, που δεχόταν συχνά επισκέπτας και τους εδίδασκε:Πρόσεχε, αδελφέ, γιατί το λυχνάρι φωτίζει μεν πολλούς, αλλά συνήθως καίει το στόμα του.

Από το βιβλίο «Μικρός Ευεργετινός» του Ιερομονάχου Καλλινίκου Αγιορείτου, Άγιον Όρος 2000.

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης, Δεν είναι μικρός αγώνας να ρίξεις τον εαυτό σου κάτω

 Υπακοή

Κάποια καλογριούλα μού έγραψε, λέει: Γέροντα, ακούμε ότι θα ‘ρθουν οι Τούρκοι και δεν ξέρουμε τι θα κάνουμε.

– Α! άκουσε, παιδάκι μου, της λέω. Δεν έχεις υπακοή. Διότι αν είχες υπακοή, τότε: «Τι με νοιάζει εμένα; Ό,τι μου πεί η Γερόντισσα· ό,τι μου πεί η Γερόντισσα. Δεν είναι Γερόντισσα η Μ.; Ε, ο,τι πει η Μ., εμένα δεν με νοιάζει».

Αυτή είναι υπακοή. Αλλά για να φοβάσαι, έχεις θέλημα μέσα σου, έχεις θέλημα.

*****

Ξέρετε πολύ καλά ότι ο Γέροντάς μας (Ιωσήφ) [νυν όσιος Ιωσήφ ο Ησυχαστής] ήταν των άκρων ησυχαστής και της νοεράς προσευχής. Και όμως δεν μας παρέδωσε ως πρώτο την ησυχία ή τη νοερά προσευχή, αλλά μας παρέδωσε την υπακοή, το κοινόβιο!

*****

Και τα βιβλία των αγίων Πατέρων αν παρακολουθήσετε, θα δείτε ότι πολλοί με ευκολία, με πολλήν άνεση αγίασαν, αγιάσθησαν οι ψυχές των, δίχως να κάνουν κόπους, δίχως να κάνουν θυσίες, δίχως να κάνουν ασκητικούς αγώνας, αλλά τι; Εδιάλεξαν την υπακοή.

*****

Η υπακοή φέρει τον άνθρωπο όχι μόνο σε απάθεια σωματική, αλλά και πνευματική.

*****

Βολιδοσκοπήσατε από πού ξεκινάει, η υπακοή. Από την Τριαδική Θεότητα. Ο Χριστός λέει ότι «ήρθα να κάνω όχι το θέλημα το εμόν, αλλά το θέλημα του πέμψαντός με» (Λούκ. 22, 42).

Από εκεί αρχίζει η υπακοή. Γι’ αυτό και όποιος κάνει υπακοή, γίνεται μιμητής του Χριστού!

*****

Βεβαιώθηκα με πείρα ότι η υπακοή είναι ανωτέρα της προσευχής.

*****

Θέλεις ν’ αποκτήσεις προσευχή; Θέλεις, όταν λες το «Κύριε Ιησού Χριστέ», να τρέχουν τα δάκρυα ποτάμι από τα μάτια σου; Θέλεις να ζήσεις τη ζωή των αγγέλων; «Ευλόγησον», «να ‘ναι ευλογημένο». Υπακοή.

*****

Ο μεγάλος αγώνας του ανθρώπου είναι να μην πιστεύει τον λογισμό του. Ε, ο Γέροντας τώρα λείπει, ρώτησε τον αδερφό σου κι ό,τι σου πει ν’ ακούσεις. Δεν είναι μικρός αγώνας να ρίξεις τον εαυτό σου κάτω, δεν είναι μικρός αγώνας. Μα αλλιώς δεν γίνεται, αλλιώς δεν γίνεται. Αν θέλεις ν’ ακολουθήσεις τον καλογερικό νόμο, εκεί θα πατήσεις.

*****

Αυτός ο οποίος κάνει υπακοή στον Γέροντά του, μιμείται τον Χριστό, ο Οποίος έκανε υπακοή στον Πατέρα Του. Και υποχρεούται κατά συνέχειαν ο Θεός να ευλογήσει εκείνον, ο οποίος Τον μιμείται.

*****

Πολλές φορές κι εμείς, να πούμε, ως Γέροντες μπορεί να κάνουμε κι ένα λάθος. Εσύ όμως που θα κάνεις υπακοή, θα σου βγει σε καλό, δεν θα σου βγει σε κακό! Ποτές η υπακοή δεν βγαίνει σε κακό, διότι είναι μίμησις Χριστού.

Από το βιβλίο «Γέροντας Εφραίμ Κατουνακιώτης», έκδοση Ιερού Ησυχαστηρίου «Άγιος Εφραίμ», Κατουνάκια Αγίου Όρους.

Άγιος Εφραίμ Κατουνακιώτης, Παραδείγματα της βιωματικής θεραπευτικής διδασκαλίας μετά οποία καθοδηγούσε

Μια εικόνα της θεραπευτικής προσπάθειας του Γέροντα είναι δυνατόν να σχηματίσουμε, μελετώντας την περίπτωση ενός πνευματικού του παιδιού που επιθυμούσε να απαλλαγεί από το πάθος της κατακρίσεως.

Ομιλεί ο Γέροντας για την περίπτωση αυτή:

«Κάποιος με ηρώτησε για την κατάκρισιν. “Κατακρίνω πολύ. Πώς να αποφύγω την κατάκρισιν;”.

Του είπα:

“Όταν πρόκειται να ομιλήσεις για ένα πρόσωπο, λέγε, όταν είναι παρόν. Πάρε παράδειγμα τον εαυτόν σου. Όταν είσαι παρών, δεν σε κατακρίνει ο άλλος. Όταν είσαι απών, σε κατακρίνει”.

Η κατάκρισις είναι μεγάλο αμάρτημα. Πώς φεύγει η Χάρις δεν μπορείς να το καταλάβεις. Είναι φοβερό αμάρτημα. Του Χριστού την κρίσιν την παίρνεις εσύ. Και έπειτα γίνεσαι “αντίχριστος», να πούμε.

Μην κατακρίνεις κανέναν. Ούτε τον γείτονά σου, ούτε κανέναν άλλον. Ξέρεις πώς φεύγει η Χάρις, όταν κατακρίνεις τον άλλον; Η κατάκρισις είναι μεγάλη αμαρτία, δεν φαίνεται. Συνήθως δεν το εξομολογείται ο άνθρωπος που κατακρίνει. Αυτό που σκέπτεται εκείνος που κατακρίνει το πιστεύει. Αν θεωρούσε κανείς τον εαυτόν του χειρότερον πάντων, δεν θα κατέκρινε κανέναν. Η κατάκρισις είναι κρυφή αμαρτία. Θα σας αναφέρω μερικά παραδείγματα.

Ένα Γεροντάκι, εδώ γείτονας, είχε μείνει μόνος. Είχε ένα σίδερο και κάθε απόγευμα το χτυπούσε. Όταν τον ρωτούσαν γιατί το χτυπάει έλεγε:

“Η ώρα του εσπερινού! Έτσι κάνουν εις τα μοναστήρια”. Επίσης, όταν έφευγε από τη Λειτουργία, πήγαινε και χτυπούσε κάτι κονσερβοκούτια, που είχε κρεμασμένα. Δεν καταλαβαίναμε, γιατί το κάνει αυτό ο Γέροντας. Όταν έμεινα μόνος μου κι εγώ [όταν κοιμήθηκε ο Γέροντάς του και τα μέλη της παλιάς συνοδείας], τότε κατάλαβα, ότι τον είχε για συντροφιά τον ήχον αυτόν το Γεροντάκι.

Ένας καλόγερος έφευγε απ’ εδώ πέρα και πήγαινε πάρα πάνω. Εκείνη την ώρα χτυπούσε το Γεροντάκι τα κονσερβοκούτια. Απείχε από εμένα έως 40 μέτρα.

Άκουσε τον κρότον αυτόν και λέγει:

“Ε, τι έπαθε το Γεροντάκι; Τα χασε τα μυαλά του;». Με το “τα ‘χασε» που είπε, είδα ότι έπεσε η ψυχή του, για την κατάκριση, για τα λόγια που είπε.

Ο φτωχός, σκέφθηκα, να ήξερε τι έπαθε την ώρα αυτή. Την πτώσιν της ψυχής του είδα, όχι με τα μάτια τα σαρκικά, αλλά με τα μάτια της ψυχής.

Θυμήθηκα τότε αυτό που αναφέρεται εις τους αγίους Πατέρας, ότι Άγγελος Κυρίου εμφανίσθηκε εις έναν μοναχό, που κατέκρινε κάποιον άλλο μοναχό, και του λέγει:

“Πού θέλεις να βάλω τον αδελφόν που κατέκρινες; Διότι εκοιμήθηκε προ ολίγου”.

Επίσης και τον άλλον, που επί τρία χρόνια έπινε πικρό νερό, για να συγχωρεθεί η κατάκρισις που είχε κάνει.

Κι εγώ μια φορά έπαθα το εξής, κατακρίνοντας. Ήτανε απόγευμα, και ήλθε στο κελλί μου ένας μοναχός. Επί πολλή ώρα κατακρίναμε δύο επισκόπους. Το βράδυ, κατά την θεία Λειτουργία μία δύναμις ήρχετο κατ’ εμού και λίγο έλειψε να με ρίξει κάτω.

Δεν μπορούσα να λειτουργήσω. Άρχισα να κλαίω και να παρακαλώ την Παναγία να με βοηθήσει. Απορούσα, γιατί να μου συμβεί αυτό. Τότε άκουσα φωνή να μου λέγει, ότι είναι από την κατάκρισιν των επισκόπων που έκανα.

Συνέχισα την Λειτουργία με κραυγές και δάκρυα: “Συγχώρεσέ με, Κύριε Ιησού Χριστέ». Και έτσι, με πολλή δυσκολία, τελείωσα την Λειτουργία».

«Όταν έρχεται η Χάρις ανεβαίνομεν ένα σκαλοπάτι. Αν μας εγκαταλείψει πέφτομεν. Ο Θεός άφησε τον απόστολον Πέτρον να πέσει, επειδή φρονούσε, ότι όλοι θα σαλευθούνε, αυτός όμως όχι! (Ματθ. 26, 33).

Σου λέγει θα πέσεις, για να μάθεις ταπείνωση. Όλα στηρίζονται στην ταπείνωση.

Και ο αββάς Ισαάκ λέγει: “όποια άσκηση κι αν κάνω, την κάνω για τον καρπόν».

Ο καρπός είναι η ταπείνωσις. “Εταπεινώθην και έσωσέ με ο Κύριος» (Ψαλμ. 114, 6). “Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ”, είπε ο τελώνης και δικαιώθηκε (Λουκ. 18, 13-14)».

Έτσι, ο Γέροντας Εφραίμ, με έναν τρόπο, θα λέγαμε, βιωματικό δίδασκε και καθοδηγούσε τα πνευματικά του παιδιά προς τον δρόμο της αυτογνωσίας, της αγίας ταπείνωσης και της αυτομεμψίας, αρετών οι οποίες απονεκρώνουν τη διάθεση για κατάκριση.

Από το βιβλίο του καθηγητή Γεωργίου Κρουσταλάκη, «Γέρων Εφραίμ Κατουνακιώτης, Ο Θεολόγος και Παιδαγωγός της ερήμου» των εκδόσεων Εν πλω.

 

Άγιος Σιλουανός: Αφόρητη είναι η ζωή χωρίς αγάπη για τον Θεό. Σκότος και ανία για την ψυχή

 Αν γνώριζε ο κόσμος τη δύναμη των λόγων του Χριστού: «Μάθετε απ’ εμού, ότι πράος ειμι και ταπεινός τη καρδία», τότε όλος ο κόσμος, όλη η οικουμένη, θα εγκατέλειπαν όλες τις άλλες επιστήμες και θα μάθαιναν μόνον αυτή την ουράνια επιστήμη.

Οι άνθρωποι αγνοούν τη δύναμη της θεϊκής ταπεινώσεως του Χριστού και γι’ αυτό ελκύονται από τα γήινα.

Αλλά δεν μπορεί να γνωρίση ο άνθρωπος τη δύναμη αυτών των λόγων χωρίς το Άγιο Πνεύμα.

Κι όποιος την εγνώρισε, αυτός δεν θα εγκαταλείψη αυτή την επιστήμη, έστω κι αν του χαρίσουν όλα τα βασίλεια του κόσμου.

Κύριε, δώσε μου την άγια ταπείνωσή Σου, για να κατασκηνώση μέσα μου η θεία Σου αγάπη και να ζήση μέσα μου ο αγαθός φόβος Σου.

Αφόρητη είναι η ζωή χωρίς αγάπη για τον Θεό.

Σκότος και ανία για την ψυχή.

Όταν όμως έλθη η αγάπη, τότε είναι αδύνατο να περιγραφή η χαρά της ψυχής.

Η ψυχή μου διψά ν’ αποκτήση την ταπείνωση του Χριστού και την ποθώ νύχτα και μέρα και μερικές φορές κράζω με μεγάλη φωνή:

«Σε διψά, Κύριε, η ψυχή μου και με δάκρυα Σε ζητώ».

Πόσο αγαπάς το πλάσμα Σου, Κύριε!

Η ψυχή βλέπει αοράτως τη χάρη Σου και Σ’ ευχαριστεί με φόβο και αγάπη.

Απόσπασμα από το βιβλίο του Αρχιμανδρίτου Σωφρονίου, νυν οσίου Σωφρονίου, ο «Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης», έκδοση της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ Αγγλίας.

Μακάριος Παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης, ένα άγιος απλοικός ποιμένας λογικών προβάτων

Μακάριος Παπα-Δημήτρης Γκαγκαστάθης,ένα άγιος απλοικός ποιμένας λογικών προβάτωνΚοιμήθηκε εν Κυρίω στις 29 Ιανουαρίου 1975

Ένας σύγχρονος Άγιος, που συνδύαζε, όπως έλεγε, τρυφερότητα και ακαμψία, λεπτότητα και δύναμη, ευαισθησία και αυστηρότητα, είναι το διαμάντι του Πλατάντου των Τρικάλων,ο αγαθός λευΐτης, Γέροντας Δημήτριος Γκαγκαστάθης. Με την τρυφερότητα πλησίαζε τις καρδιές, με την ακαμψία έμενε ακλότητος στις αρχές του Ευαγγελίου. Με την λεπτότητα της συνειδήσεως προσέγγιζε το θείο με την δύναμη των έργων πλησίαζε την λογική του ποίμνη. Με την ευαισθησία παρηγορούσε καρδιές και με την αυστηρότητα έλεγχε τους ασεβείς και πρωτίστως έλεγχε τον εαυτό του. Ήταν αυστηρός στον εαυτό του και επιεικής στους άλλους εφαρμόζοντας το Παύλειο! «Το επιεικές υμών γνωσθήτω πάσιν ανθρώποις» (Φιλιπ. δ΄ 5).

Ο Παπα-Δημήτρης δεν ήταν κάτοχος της σοφίας του κόσμου. Με δυσκολίες τελείωσε το δημοτικό στο χωριό του. Ήταν βοσκός προβάτων και αξιώθηκε να γίνει και βοσκός ψυχών. Από μικρός είχε πλήρη επικοινωνία με τον Χριστό μας μέσα από την γλυκύτητα της προσευχής, είχε μνήμη θανάτου και πόθο εκκλησιαστικής ζωής. Όταν έκλεινε τα πρόβατα στην στάνη πήγαινε με δάκρυα κατ’ ευθείαν στην Εκκλησία του χωριού του, στους αγαπημένους του Ταξιάρχες, για να ζητήσει την χάρη τους, να τους διακονήσει, να τους νοιώσει κοντά του. Όταν δεν κατόρθωνε να το κάνει, για κάποιους λόγους που ήταν πέρα από τις δυνάμεις του, γονάτιζε εκεί που ήταν στα βουνά και έκλαιγε, ζητώντας το έλεος του Θεού και συγγνώμη, γιατί βρισκόταν μακριά από τον οίκο Του. Διάβαζε με πολλή κατάνυξη βίους Αγίων και τους αισθανόταν φύλακες, ευεργέτες και προστάτες, τους ένοιωθε δίπλα του. Είχε ζωντανή την αίσθηση της παρουσίας τους.

Ο θεόπνευστος και θεόσοφος ιερέας και λειτουργός των αχράντων του Θεού μυστηρίων, που αξιωνόταν να μυροβλύζει η Αγία Τράπεζα όταν λειτουργούσε, αν και ολιγογράμματος, πατήρ Δημήτριος, ζητούσε καθημερινά τον θείο φωτισμό για να μπορεί να διδάσκει, να συμβουλεύει και να εμπνέει τους νέους. Ως φοιτητής θυμάμαι πως με ενέπνεε με τα γράμματά του και τις προσευχές του. Ήταν στήριγμα και ένωνε γη και ουρανό με τις προσευχές του και την ισάγγελη βιοτή του. Θυμάμαι πόσο τον ευλαβείτο η Εκκλησία μας και τι υποδοχή του έκαναν οι Μονές των Αγίων Μετεώρων σε μια επίσκεψή του σε αυτές, που αξιώθηκα να παρευρεθώ.

Ο τότε Μητροπολίτης του, ο Τρίκκης και Σταγών Σεραφείμ του έγραφε κατά την ασθένειά του:«Αγωνίζεσαι ένα θαυμαστόν αγώνα και είμαι βέβαιος ότι εξέρχεσαι πάντοτε νικητής».

Ο Όσιος Εφραίμ, ο Κατουνακιώτης, έγραφε:«Θα σας παρακαλέσω, όπως εμείς οι ανάξιοι σας ενθυμούμεθα στην προσευχή μας, έτσι και σείς να μας ενθυμήσθε, αγαπητέ αδελφέ. Ποτέ δεν θα σας ξεχάσω. Το πρόσωπό σας λες και χαράχτηκε μέσα στην ψυχή μου. Τα λόγια σας τα θεία αντηχούν συνεχώς στα αυτιά μου. Ευλογημένη η ώρα που σας γνώρισα. Ευλογημένη η συνάντησίς μας. Δόξα τω αγίω Θεώ πάντων ένεκεν».

Ο μακαριστός ηγούμενος της Σιμωνόπετρας, Γέροντας Αιμιλιανός, ο οποίος τον τιμούσε ιδιαίτερα, έγραφε: «Πόσο μου αρέσει αυτό που κάνατε, ότι δηλαδή σηκώνεσθε για προσευχή στις δύο την νύκτα. Μέσα στην σιωπή της νυκτιάς μια ψυχή να δοξολογή μόνη τον Δημιουργό Της.Πόσο θα χαίρεται την ώρα εκείνη ο άγγελός της; …Με συγκινεί η ευλάβειά σας εις τους Ταξιάρχας, που ασφαλώς θα μεσιτεύσουν στον Κύριο για σας. Ιδιαίτερη, όμως, εντύπωση μου κάνει η πνευματική εγκαρτέρησίς σαςγιά τον σάλον που συνετάραξε το σκάφος της Εκκλησίας μας».

Για την προσευχή έγραφε κάποτε σε επιστολή του ο π. Δημήτριος:«Η προσευχή είναι ένα τηλέφωνο, ένας ασύρματος που επικοινωνείς κατ’ ευθείαν με τον Θεό. Παίρνεις το νούμερο διά να πιάσεις με το τηλέφωνο της προσευχής τον Θεό και Εκείνος απαντά. Τον ακούς καθαρά, πολύ κοντά τον αισθάνεσαι. Όταν έχεις κάτι, να παίρνεις το τηλέφωνο και να μιλάς στον Θεό. Εκείνος σαν πονετικός Πατέρας θα σου ακούσει και θα γεμίσει την καρδιά σου από χαρά, ειρήνη, αγάπη».

Ο μακαριστός Ηγούμενος της Μονής Γρηγορίου, Γέροντας Γεώργιος Καψάνης, θαυμάζοντας την προσευχητική αυτή κατάσταση του πατρός Δημητρίου έγραφε:«Το πρόγραμμα της προσευχής που εφαρμόζετε είναι πράγματι θαυμάσιο και ικανό να πτερώσει την ψυχή και να την ενώσει με τον ποθούμενο Κύριο. Εύχεσθε και ημείς να δυνηθώμεν να εφαρμόσωμεν παρόμοιον πρόγραμμα».

KAΛΗ & ΕΥΛΟΓΗΜΕΝΗ ΧΡΟΝΙΑ ΣΑΣ ΕΥΧΕΤΑΙ Η ΕΝΟΡΙΑ ΑΓΙΟΥ ΝΕΚΤΑΡΙΟΥ ΧΑΪΔΑΡΙΟΥ