Η παρούσα ζωή μας δόθηκε μόνο και μόνο για να δοξάζουμε τον Θεό, να ευεργετούμε τον πλησίον και να αγωνιζόμαστε για την απόκτηση της βασιλείας των ουρανών, βαδίζοντας τη «στενή» και «τεθλιμμένη» οδό που μας υποδεικνύει το Ευαγγέλιο (Ματθ. 7:14).
‚ Η
ευγενική συμπεριφορά στον πλησίον, ο παρήγορος λόγος μας στον θλιμμένο, η
υπεράσπιση του αδικουμένου, η αντίδρασή μας στους κακούς λογισμούς, ο αγώνας
μας στην προσευχή, η υπομονή, η ευσπλαχνία, η δικαιοσύνη και κάθε άλλη αρετή.
Αυτά είναι που αναπαύουν τον Θεό και προσελκύουν στην ψυχή μας τη δική Του
χάρη, η οποία μας κάνει ικανούς να ξεπερνάμε και τις πλέον ανυπέρβλητες
δυσκολίες της ζωής.
‚ Αν
ζείτε με άλλους, διακονείστε τους πρόθυμα σαν να υπηρετείτε τον ίδιο τον Θεό.
Και μην απαιτείτε αγάπη για την αγάπη σας, μήτε την ευγνωμοσύνη για τις θυσίες
που κάνετε, μήτε τον έπαινο για την ταπείνωσή σας.
‚ «Ἡ ἀγάπη», λέει ο Απόστολος», καλύψει πλῆθος
ἁμαρτιῶν» (Α’ Πετρ. 4:8). Πότε θα συμβεί αυτό; Όταν εσείς γίνετε η παρηγοριά
των θλιμμένων, η αναψυχή των δυστυχισμένων, ο προστάτης των φτωχών, ο κηδεμόνας
των ορφανών, η ανακούφιση των ασθενών, ο χειραγωγός των πλανεμένων, ο πρόθυμος
βοηθός κάθε χριστιανού. Γι’ αυτή σας την αγάπη προς τους ελάχιστους αδελφούς
του Χριστού, προς τα δικά Του τίμια μέλη, ο Κύριός μας θα εξαλείψει τις
αμαρτίες σας και θα σας αξιώσει να Τον βλέπετε «πρόσωπον πρός πρόσωπον» (Α’
Κορ. 13:12) στην αιώνια βασιλεία Του.
‚ Να
μην θυμάστε με λύπη το κακό που σας προξένησε ο αδελφός σας, για να μη θυμηθεί
και ο Κύριος τις δικές σας αμαρτίες, για τις οποίες σας συγχώρεσε.
‚ Το
κακό να το νικάτε με το καλό. Το κακό δεν διορθώνεται ποτέ με το κακό (πρβλ.
Ρωμ. 12:21).
‚ Μην
προβάλλετε δικαιολογίες. Αποφεύγετε τις διενέξεις. Συμπεριφερθείτε με
συγκατάβαση στον πλησίον σας, ανάλογα με τον χαρακτήρα και την ηλικία του.
Φανείτε με κάθε τρόπο παρήγοροι σε όλους και στον καθένα χωριστά.
‚ Όταν
βλέπετε κάποιο αίσθημα αντιπάθειας προς τον πλησίον ν’ αγγίζει την ψυχή σας,
αγωνιστείτε να το διώξετε. Υποχρεώσετε το εαυτό σας να εξυπηρετήσει και να
διακονήσει με κάθε τρόπο τον συγκεκριμένο αδελφό. Πιέστε τον εαυτό σας στην
εξής προσευχή: «Κύριε, σῶσε τό δοῦλο Σου (τάδε) καί μέ τίς ἃγιες προσευχές του
εἰρήνευσε καί τή δική μου ψυχή». Βλέποντας ο Κύριος αυτή την καλή σας
προαίρεση, όχι μόνο θα ξεριζώσει από μέσα σας την αντιπάθεια, μα και θα
σκορπίσει ανάμεσά σας την αγία Του αγάπη.
‚ Μην
θίγετε με τα λόγια σας την τιμή του πλησίον. Να χρησιμοποιείτε τη γλώσσα μόνο
για να δοξάζετε τον Θεό και για να λέτε λόγους ψυχωφελείς στους αδελφούς σας. Αν
θελήσετε να κακολογήσετε κάποιον, θυμηθείτε πρώτα τις δικές σας αμαρτίες –όλες
εκείνες που κάνατε από τα νεανικά σας χρόνια μέχρι σήμερα-, κατηγορήστε τον
εαυτό σας γι’ αυτές και αποφύγετε έτσι την καταλαλιά. Μην ξεχνάτε ποτέ πως η
ενασχόληση με τα σφάλματα των άλλων αποτελεί σοβαρό παράπτωμα.
‚ Προσέχετε
να μη δυσανασχετήσετε μπροστά σε οποιαδήποτε δυσκολία. Οι θλίψεις δεν
παρουσιάζονται τυχαία στη ζωή μας, αλλά παραχωρούνται από την πρόνοια του Θεού,
με σκοπό τον αγιασμό και τη σωτηρία μας. Γι’ αυτόν τον σκοπό παραχωρήθηκε και στον
Απόστολο Παύλο να βρεθεί μπροστά σε μύριους κινδύνους: «Κινδύνοις ποταμῶν,
κινδύνοις ληστῶν, κινδύνοις ἐκ γένους, κινδύνοις ἐξ ἐθνῶν, κινδύνοις ἐν πόλει,
κινδύνοις ἐν ἐρημίᾳ, κινδύνοις ἐν θαλάσσῃ, κινδύνοις ἐν ψευδαδέλφοις…» (Β’ Κορ.
11:26).
‚ Η
καψυποψία δεν αρμόζει σε χριστιανούς, γι’ αυτό μην την αποδέχεσθε. Διάκριση
μάλλον απαιτεί από μας ο Θεός και προσοχή και σύνεση. «Γίνεσθε φρόνιμοι ὡς οἱ
ὂφεις και ἀκέραιοι ὡς αἱ περιστεραί» (Ματθ. 10:16).
‚ Σε
όλη σας τη ζωή μην ξεχνάτε, πριν από κάθε σας ενέργεια, να ρωτάτε τον εαυτό
σας: «Αυτό που προτίθεμαι να κάνω μήπως είναι αντίθετο στο θέλημα του Θεού;
Μήπως είναι επιζήμιο για την ψυχή μου; Μήπως είναι άδικο για τον αδελφό μου;».
Αν μετά από μια τέτοια αυστηρή αυτοεξέταση η συνείδησή σας δεν διαμαρτύρεται,
μπορείτε ακίνδυνα να πραγματοποιήσετε την επιθυμία σας. Αν όμως η συνείδηση σάς
ελέγχει, συγκρατηθείτε και αποφύγετε την εκτέλεσή της.
‚ Ταπεινοφροσύνη
είναι να λογαριάζεις τον εαυτό σου ως τον μεγαλύτερο αμαρτωλό, το να μην
προσβάλλεις, να μην εξουθενώνεις και να μην κατακρίνεις κανέναν, αλλά να
βλέπεις μόνο τις δικές σου αμαρτίες. Ταπεινοφροσύνη είναι το να μην επιζητείς
επαίνους, πλούτη, δόξες και τιμές, θεωρώντας εντελώς ανάξιο τον εαυτό σου για
κάτι τέτοια. Ο ταπεινός άνθρωπος υπομένει με ανδρεία τις προσβολές, τις ύβρεις,
τις κατηγόριες, πιστεύοντας βαθιά πως αυτά του αξίζουν. Σε όλους συμπεριφέρεται
χαρούμενα. Είναι πρόθυμος να προσφέρει με αγάπη τις υπηρεσίες του σε
οποιονδήποτε. Δεν δίνει καμία σημασία στα καλά του έργα και πολύ περισσότερο
δεν κάνει λόγο γι’ αυτά, αν δεν υπάρχει ανάγκη. Μια τέτοια ταπεινοφροσύνη
εύχομαι, παιδιά μου, να σας χαρίσει ο Κύριος, γιατί αυτή θα σας ελευθερώσει από
τα δεσμά της αμαρτίας και θα σας οδηγήσει στην αγάπη Εκείνου που «ἐταπείνωσεν
ἑαυτόν μέχρι θανάτου, θανάτου δέ σταυροῦ» (Φιλ. 2:8).
‚ Αν
δεν απαρνηθεί ο άνθρωπος το δικό του θέλημα, δεν θα μπορέσει να βάλει αρχή στο
έργο της σωτηρίας ούτε, πολύ περισσότερο, να σωθεί. Γι’ αυτό, παιδιά μου,
ζητάτε από τον Κύριο να σας βοηθήσει για να κόψετε το θέλημά σας.
‚ Το
μόνο που εύχομαι για την παρούσα ζωή σ’ εσάς και στον εαυτό μου είναι η κάθαρση
από τα πάθη μας. Παρακαλώ τον Κύριο να χρησιμοποιήσει οποιοδήποτε μέσο,
προκειμένου να ξεπλυθούν οι ανομίες μας – έστω κι αν αυτό θα είναι
περιφρονήσεις του κόσμου, ονειδισμοί και εξουθενώσεις, πράγματα δηλαδή που
δύσκολα αποδέχεται η κοινή λογική. Στην πνευματική ζωή πρέπει να βαδίζουμε
έχοντας οδηγό τις εντολές του Χριστού και όχι την ανθρώπινη λογική.
