Υπάρχει και κάτι χειρότερο απ’ την αμαρτία. Είναι η αλαζονεία της αρετής
(Άγιος Αυγουστίνος).
Αν βρεις τρόπο να αποβάλεις την υπερηφάνεια από τον χαρακτήρα σου, τότε δεν βρίσκει τρόπο ν’ αναπτυχθεί μέσα σου και το πάθος του θυμού (Άγιος Γρηγόριος Νύσσης).
Η υπερηφάνεια διώχνει τον φύλακα Άγγελό μας, ενώ η προσευχή και η ταπείνωση τον κρατά κοντά μας βοηθό και φύλακά μας
(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος).
Την λησμονιά των αμαρτημάτων την προκαλεί η υπερηφάνεια, διότι η ενθύμησή τους προξενεί ταπεινοφροσύνη (Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Υπερήφανος σημαίνει, ρόδι που από μέσα του είναι σάπιο και εξωτερικά το χρώμα του γυαλίζει (Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Η υπερηφάνεια είναι πρόξενος πτώσεων, πηγή θυμού, θύρα της υποκρισίας, στήριγμα των δαιμόνων, φύλακας των αμαρτημάτων, δημιουργός της ασπλαχνίας, πικρός κριτής, απάνθρωπος δικαστής και ρίζα της βλασφημίας (Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Όποιος αποκρούει τους ελέγχους, φανερώνει ότι έχει κάπου κρυφά μέσα του το πάθος της υπερηφάνειας, ενώ όποιος τους δέχεται, έχει ελευθερωθεί από τα δεσμά της
(Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Όταν είμαστε κυριευμένοι από το πάθος της υπερηφανείας, είτε παρθενία, είτε νηστεία, είτε ελεημοσύνες, είτε ο,τιδήποτε άλλο κι αν κάνουμε, όλη η ζωή μας είναι ακάθαρτη. Διότι «ακάθαρτος παρά Θεώ πας υψηλοκάρδιος» [παρ. ιστ’ 5] (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος).
Ο εγωισμός και η αλαζονεία είναι άρνηση του Θεού, εκούσια απομάκρυνση από τον Θεό
(Άγιος Σιλουανός).
Παιδιά της φιλαυτίας είναι: οι έπαινοι στην καρδιά, η αυταρέσκεια, η λαιμαργία, η πορνεία, η κενοδοξία, ο φθόνος και το κορύφωμα όλων των κακών, η υπερηφάνεια (Όσιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος).
Η βασιλεία του Θεού έχει πόρτα χαμηλή. Για να μπεις πρέπει ή να είσαι παιδί ή να σκύψεις (Άγιος Αυγουστίνος).
Η υγιής ταπείνωση μαγνητίζει και τον πιο κακοπροαίρετο άνθρωπο, αφού αυτή είναι η στολή της θεότητας (Μέγας Βασίλειος).
Δεν υπάρχει άλλο φυσικό γνώρισμα και σημάδι που να φανερώνει την ιδιότητα των μαθητών του Χριστού, όσο το ταπεινό φρόνημα και η ταπεινή εμφάνιση (Όσιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος).
Η ταπείνωση και η σκληραγωγία, ελευθερώνουν τον άνθρωπο από κάθε αμαρτία. Διότι η ταπείνωση κόβει τα πάθη της ψυχής και η σκληραγωγία τα πάθη του σώματος
(Όσιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος).
Η πολυχρόνια υπομονή οδηγεί στην ταπείνωση. Η ταπείνωση οδηγεί στην υγεία της ψυχής. Η υγεία της ψυχής στη γνώση του Θεού. Η γνώση του Θεού, στην αγάπη του Θεού. Και τέλος, η αγάπη του Θεού, στη χαρά του Θεού, τη γλυκύτερη όλων (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος).
Η ταπεινοφροσύνη είναι ο θρόνος της αγάπης και όλων των άλλων αρετών (Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης).
Με την συμμαχία της Αγίας Τριάδας να οπλιστούμε εναντίον των τριών: Φιληδονίας, Φιλαργυρίας, Φιλοδοξίας, δια των τριών: Εγκρατείας, Αγάπης και Ταπείνωσης
(Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Η ταπεινοφροσύνη είναι ουράνιος ανεμοστρόβιλος που μπορεί να ανεβάσει την ψυχή από την άβυσσο της αμαρτίας στα ύψη του ουρανού (Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Αγάπη και ταπείνωση! Ιερό ζευγάρι! Η μία υψώνει και η άλλη συγκρατεί όσους υψώθηκαν και δεν τους αφήνει ποτέ να πέσουν
(Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Ξέρει τον εαυτό του προπάντων εκείνος που δεν έχει μεγάλη ιδέα γι’ αυτόν
(Ιωάννης ο Χρυσόστομος).
Κάθε προσπάθειά μας όταν δεν συνοδεύεται από ταπείνωση είναι ξένη προς το Θείο θέλημα. Αυτό ας αποτελεί κριτήριο για όλες τις πράξεις μας και για ολόκληρη τη ζωή μας (Άγιος Ιώαννης της Κλίμακος).
Ο Χριστιανός χρειάζεται δύο φτερούγες για να πετάξει και να πάει στον Παράδεισο: την ταπείνωση και την αγάπη
(Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός).
Ο ταπεινός δεν πέφτει ποτέ, διότι από πού να πέσει, αφού είναι πιο κάτω απ’ όλους; (Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος).
Η ευτυχία, η έσωθεν χαρά, πηγάζει από την ταπείνωση (Άγιος Νεκτάριος).
Όπου βρίσκεται η αληθινή κατά Χριστόν ταπείνωση, εκεί βρίσκονται μαζεμένες και όλες οι άλλες αρετές που μας υψώνουν προς τον Θεό (Άγιος Νεκτάριος).
Η ταπείνωση είναι τόσο αναγκαία, όσο και το βάπτισμα (Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης).
Θέλεις να ξέρεις, άνθρωπε, πότε είναι στεριωμένες οι αποφάσεις σου; Όταν δεν έχεις κανένα θάρρος στον εαυτό σου και όταν είναι όλες θεμελιωμένες με ταπείνωση στην ελπίδα και το θάρρος του Θεού
(Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης).
Βρίσκονται πολλοί άνθρωποι στον κόσμο, που όσα κερδίζουν από μέρους της μάθησης και των γνώσεων, άλλο τόσο χάνουν από μέρους της μετριοφροσύνης (Ανώνυμος Άγιος Πατέρας).
Η πνευματική προκοπή, αδελφοί μου, είναι η ταπείνωση. Γιατί άλλη προκοπή δεν υπάρχει. Όσο, δηλαδή, κατεβαίνει ο άνθρωπος σε ταπείνωση, τόσο ανεβαίνει σε πνευματικό ύψος (Γέροντας ασκητής).
Προτιμώ ήττα που θα συνοδεύεται από ταπεινοφροσύνη, παρά νίκη που θα συνοδεύεται από υπερηφάνεια (Από το «Γεροντικό»).
Μόνο αυτός που έχει ταπείνωση λαμβάνει δώρα απ’ τον Θεό, τα αποδίδει στον Θεό και τα χρησιμοποιεί προς δόξαν Του
(Γέρων Πορφύριος).
Όπως η σκιά ακολουθεί το σώμα, έτσι και τους ταπεινούς στοχασμούς ακολουθεί το έλεος του Θεού (Ισαάκ ο Σύρος).
(Άγιος Αυγουστίνος).
Αν βρεις τρόπο να αποβάλεις την υπερηφάνεια από τον χαρακτήρα σου, τότε δεν βρίσκει τρόπο ν’ αναπτυχθεί μέσα σου και το πάθος του θυμού (Άγιος Γρηγόριος Νύσσης).
Η υπερηφάνεια διώχνει τον φύλακα Άγγελό μας, ενώ η προσευχή και η ταπείνωση τον κρατά κοντά μας βοηθό και φύλακά μας
(Άγιος Ισαάκ ο Σύρος).
Την λησμονιά των αμαρτημάτων την προκαλεί η υπερηφάνεια, διότι η ενθύμησή τους προξενεί ταπεινοφροσύνη (Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Υπερήφανος σημαίνει, ρόδι που από μέσα του είναι σάπιο και εξωτερικά το χρώμα του γυαλίζει (Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Η υπερηφάνεια είναι πρόξενος πτώσεων, πηγή θυμού, θύρα της υποκρισίας, στήριγμα των δαιμόνων, φύλακας των αμαρτημάτων, δημιουργός της ασπλαχνίας, πικρός κριτής, απάνθρωπος δικαστής και ρίζα της βλασφημίας (Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Όποιος αποκρούει τους ελέγχους, φανερώνει ότι έχει κάπου κρυφά μέσα του το πάθος της υπερηφάνειας, ενώ όποιος τους δέχεται, έχει ελευθερωθεί από τα δεσμά της
(Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Όταν είμαστε κυριευμένοι από το πάθος της υπερηφανείας, είτε παρθενία, είτε νηστεία, είτε ελεημοσύνες, είτε ο,τιδήποτε άλλο κι αν κάνουμε, όλη η ζωή μας είναι ακάθαρτη. Διότι «ακάθαρτος παρά Θεώ πας υψηλοκάρδιος» [παρ. ιστ’ 5] (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος).
Ο εγωισμός και η αλαζονεία είναι άρνηση του Θεού, εκούσια απομάκρυνση από τον Θεό
(Άγιος Σιλουανός).
Παιδιά της φιλαυτίας είναι: οι έπαινοι στην καρδιά, η αυταρέσκεια, η λαιμαργία, η πορνεία, η κενοδοξία, ο φθόνος και το κορύφωμα όλων των κακών, η υπερηφάνεια (Όσιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος).
Η βασιλεία του Θεού έχει πόρτα χαμηλή. Για να μπεις πρέπει ή να είσαι παιδί ή να σκύψεις (Άγιος Αυγουστίνος).
Η υγιής ταπείνωση μαγνητίζει και τον πιο κακοπροαίρετο άνθρωπο, αφού αυτή είναι η στολή της θεότητας (Μέγας Βασίλειος).
Δεν υπάρχει άλλο φυσικό γνώρισμα και σημάδι που να φανερώνει την ιδιότητα των μαθητών του Χριστού, όσο το ταπεινό φρόνημα και η ταπεινή εμφάνιση (Όσιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος).
Η ταπείνωση και η σκληραγωγία, ελευθερώνουν τον άνθρωπο από κάθε αμαρτία. Διότι η ταπείνωση κόβει τα πάθη της ψυχής και η σκληραγωγία τα πάθη του σώματος
(Όσιος Ησύχιος ο Πρεσβύτερος).
Η πολυχρόνια υπομονή οδηγεί στην ταπείνωση. Η ταπείνωση οδηγεί στην υγεία της ψυχής. Η υγεία της ψυχής στη γνώση του Θεού. Η γνώση του Θεού, στην αγάπη του Θεού. Και τέλος, η αγάπη του Θεού, στη χαρά του Θεού, τη γλυκύτερη όλων (Άγιος Ισαάκ ο Σύρος).
Η ταπεινοφροσύνη είναι ο θρόνος της αγάπης και όλων των άλλων αρετών (Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης).
Με την συμμαχία της Αγίας Τριάδας να οπλιστούμε εναντίον των τριών: Φιληδονίας, Φιλαργυρίας, Φιλοδοξίας, δια των τριών: Εγκρατείας, Αγάπης και Ταπείνωσης
(Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Η ταπεινοφροσύνη είναι ουράνιος ανεμοστρόβιλος που μπορεί να ανεβάσει την ψυχή από την άβυσσο της αμαρτίας στα ύψη του ουρανού (Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Αγάπη και ταπείνωση! Ιερό ζευγάρι! Η μία υψώνει και η άλλη συγκρατεί όσους υψώθηκαν και δεν τους αφήνει ποτέ να πέσουν
(Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης).
Ξέρει τον εαυτό του προπάντων εκείνος που δεν έχει μεγάλη ιδέα γι’ αυτόν
(Ιωάννης ο Χρυσόστομος).
Κάθε προσπάθειά μας όταν δεν συνοδεύεται από ταπείνωση είναι ξένη προς το Θείο θέλημα. Αυτό ας αποτελεί κριτήριο για όλες τις πράξεις μας και για ολόκληρη τη ζωή μας (Άγιος Ιώαννης της Κλίμακος).
Ο Χριστιανός χρειάζεται δύο φτερούγες για να πετάξει και να πάει στον Παράδεισο: την ταπείνωση και την αγάπη
(Άγιος Κοσμάς ο Αιτωλός).
Ο ταπεινός δεν πέφτει ποτέ, διότι από πού να πέσει, αφού είναι πιο κάτω απ’ όλους; (Άγιος Μακάριος ο Αιγύπτιος).
Η ευτυχία, η έσωθεν χαρά, πηγάζει από την ταπείνωση (Άγιος Νεκτάριος).
Όπου βρίσκεται η αληθινή κατά Χριστόν ταπείνωση, εκεί βρίσκονται μαζεμένες και όλες οι άλλες αρετές που μας υψώνουν προς τον Θεό (Άγιος Νεκτάριος).
Η ταπείνωση είναι τόσο αναγκαία, όσο και το βάπτισμα (Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης).
Θέλεις να ξέρεις, άνθρωπε, πότε είναι στεριωμένες οι αποφάσεις σου; Όταν δεν έχεις κανένα θάρρος στον εαυτό σου και όταν είναι όλες θεμελιωμένες με ταπείνωση στην ελπίδα και το θάρρος του Θεού
(Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης).
Βρίσκονται πολλοί άνθρωποι στον κόσμο, που όσα κερδίζουν από μέρους της μάθησης και των γνώσεων, άλλο τόσο χάνουν από μέρους της μετριοφροσύνης (Ανώνυμος Άγιος Πατέρας).
Η πνευματική προκοπή, αδελφοί μου, είναι η ταπείνωση. Γιατί άλλη προκοπή δεν υπάρχει. Όσο, δηλαδή, κατεβαίνει ο άνθρωπος σε ταπείνωση, τόσο ανεβαίνει σε πνευματικό ύψος (Γέροντας ασκητής).
Προτιμώ ήττα που θα συνοδεύεται από ταπεινοφροσύνη, παρά νίκη που θα συνοδεύεται από υπερηφάνεια (Από το «Γεροντικό»).
Μόνο αυτός που έχει ταπείνωση λαμβάνει δώρα απ’ τον Θεό, τα αποδίδει στον Θεό και τα χρησιμοποιεί προς δόξαν Του
(Γέρων Πορφύριος).
Όπως η σκιά ακολουθεί το σώμα, έτσι και τους ταπεινούς στοχασμούς ακολουθεί το έλεος του Θεού (Ισαάκ ο Σύρος).
