Πηγές: π. Αλέξανδρος Σμέμαν, ΕΞ ΥΔΑΤΟΣ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑΤΟΣ, ΓΙΑ ΝΑ ΖΗΣΕΙ Ο ΚΟΣΜΟΣ (σ. 98 – 106)
ιερομόναχος Γρηγόριος, ΤΟ ΑΓΙΟΝ ΒΑΠΤΙΣΜΑ
Γ. Μαυρομάτης, ΛΟΥΤΡΟΝ ΠΑΛΙΓΓΕΝΕΣΙΑΣ
ΕΙΣΑΓΩΓΗ
Λειτουργία του Πάσχα: Βαπτισματική Λειτουργία, αγρυπνία, η χαρά του Χριστός ανέστη για όσους βαπτίστηκαν εν Χριστώ.
Το Βάπτισμα είναι κατ’ εξοχήν πασχάλιο μυστήριο.Δυστυχώς, το Βάπτισμα απουσιάζει από τη ζωή και την ευσέβειά μας. Δεν είναι πια μια μόνιμη πραγματικότητα και εμπειρία που φωτίζει ολόκληρη τη ζωή μας. Είναι μια ιδιωτική τελετή, μετά από την οποία έχει κανείς απλώς ένα πιστοποιητικό Βάπτισης. Για τον χριστιανό παλαιότερα το Πάσχα ήταν κάθε χρόνο η γιορτή του δικού του Βαπτίσματος, της δικής του εισόδου και συμμετοχής στη ζωή του αναστημένου Χριστού. Ήταν το ξεκίνημα και το θεμέλιο για μια χριστιανική ζωή, ένα μόνιμο αίσθημα καθοδήγησης, που τον κατηύθυνε σταθερά απαντώντας σε όλα τα θέματα της ζωής του.
Διότι το Βάπτισμα είναι το μυστήριο της αναγέννησης και της αναδημιουργίας, το προσωπικό Πάσχα και προσωπική Πεντηκοστή του ανθρώπου, η ενσωμάτωσή του στον λαό του Θεού, το πέρασμα από μια παλαιά σε μια καινούρια ζωή και τελικά η φανέρωση της Βασιλείας του Θεού.
Είναι λοιπόν επιτακτική η ανάγκη να επανεύρουμε το νόημα του Βαπτίσματος.
Η ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΑΠΤΙΣΜΑ
Μεγάλο μέρος από τη ζωή της Εκκλησίας ήταν αφιερωμένο στην προετοιμασία των κατηχουμένων για το Βάπτισμα. Σ’ αυτό οφείλονται η Μ. Σαρακοστή, η νηστεία των Χριστουγέννων, το Δωδεκαήμερο (Φώτα), η διάταξη της Μ. Εβδομάδας και ο όρθρος του Πάσχα. Ιδιαίτερα η Μεγάλη Σαρακοστή αποτελούσε τον χρόνο της έσχατης και εντατικής προετοιμασίας για την άγια νύχτα του Βαπτίσματος και φωτισμού των Κατηχουμένων.
Η ΚΑΤΗΧΗΣΗ
Το Βάπτισμα είναι μια απόδραση από το σκοτάδι και την απελπισία. Έρχεται κάποιος στον Χριστό για να σωθεί, επειδή δεν υπάρχει καμία άλλη σωτηρία.Ο λειτουργός, που είναι το στόμα και το χέρι του Δημιουργού, εμφυσά στο πρόσωπο του φωτιζομένου πνοήν ζωής.
ΕΞΟΡΚΙΣΜΟΙ
Το κακό, οι δαιμονικές δυνάμεις δεν εξηγούνται. Μόνο αντιμετωπίζονται και πολεμούνται. Αυτό έκανε ο Θεός. Έστειλε τον Μονογενή Του Υιό να σταυρωθεί από όλες τις δυνάμεις του κακού για να τις καταστρέψει με την αγάπη Του, την πίστη Του και την υπακοή Του. Αυτός είναι ο δρόμος που πρέπει και εμείς να ακολουθήσουμε. Στην πορεία αυτή λοιπόν αναπόφευκτα συναντούμε τον Διάβολο, τη στιγμή δηλ. που παίρνουμε την απόφαση να ακολουθήσουμε τον Χριστό. Οι εξορκισμοί, συνεπώς, είναι η αρχή της πνευματικής μάχης, η οποία αποτελεί την πρώτη διάσταση της χριστιανικής ζωής. Στο όνομα του Χριστού και με τη δύναμή Του αναγγέλλεται η πλήρης απομάκρυνση και ήττα των ακαθάρτων πνευμάτων. Έτσι, η απελευθέρωση από τις δαιμονικές δυνάμεις είναι η αρχή της αποκατάστασης του ανθρώπου . Το επικείμενο Βάπτισμα συνιστά νικητήρια πράξη.
Εμφυσά: Κάθαρση του δώρου της ζωής από τη δηλητηριασμένη δαιμονική ατμόσφαιρα. Αποκατάσταση του ανθρώπου ως ελεύθερης ύπαρξης εν Χριστώ.
Ο Χριστός παραδίδει τον μέλλοντα να βαπτισθεί σε άγιο φύλακα άγγελο για να τον προστατεύει από τον Πονηρό και να τον οδηγήσει στην Βασιλεία των ουρανών.
ΑΠΟΤΑΞΗ ΤΟΥ ΣΑΤΑΝΑ
Προς δυσμάς: αποταγή του άρχοντος του σκότους. Τέλος η ζωή μακριά από τον Χριστό. Απόταξη = απόσταση, απάρνηση, διακοπή σχέσης.
Η ουσία του δαιμονικού είναι πάντα η υπερηφάνεια. Ως εκ τούτου, η απάρνηση του Σατανά είναι η απόρριψη μιας ολόκληρης κοσμοαντίληψης φτιαγμένης από εγωισμό και αυτοδικαίωση, η οποία τράβηξε την ανθρώπινη ζωή από τον Θεό και την μετέτρεψε σε σκοτάδι, θάνατο και κόλαση. Ο Διάβολος όμως δεν θα ξεχάσει αυτήν την απάρνηση, γι’ αυτό ξεκινά ένας πόλεμος. Η έκβασή του θα είναι ή αιώνια ζωή ή αιώνιος θάνατος. Και εμφύσησον και έμπτυσον αυτόν. Αυτός είναι όλος ο Χριστιανισμός. Αυτό σημαίνει τελικά η εκλογή μας. Τον αρνούμαστε εκ βάθους καρδίας. Για όλη την υπόλοιπη ζωή μας.
Έργα του διαβόλου: κάθε αμαρτία
Άγγελοι του διαβόλου: οι εκπεσόντες άγγελοι.
Λατρεία του διαβόλου: κάθε μορφή μαγείας, μαντείας, δεισιδαιμονίας και προλήψεων.
Πομπή του διαβόλου: Αμαρτωλά θεάματα, διασκεδάσεις που εξάπτουν τα πάθη, τυχερά παιχνίδια, μεταμφιέσεις.
ΣΥΝΤΑΞΗ . ΥΠΟΤΑΓΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ
Προς ανατολάς: τόπος του Παραδείσου που με περιμένει. Προσμονή συνάντησης με το Φως το αληθινό.
Σύνταξη = προσκόλληση, προσήλωση. Απόφαση εφόρου ζωής για προσωπική προσήλωση στον Χριστό. (συντάσση – συνετάξω). Ζωή θεοφιλής.
ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ
Πιστεύω αυτώ ως Βασιλεί και Θεώ.
Ολοκληρωτική αφοσίωση στον Χριστό ως Βασιλέα και Θεό της ζωής μου. Μια για πάντα. Πιστότητα. Πλήρης εμπιστοσύνη. Ο Χριστός είναι ο Κύριος της ζωής μου, όχι απλώς ο Θεός μου. Ότι συ ει μόνος Κύριος (μεγάλη δοξολογία). Καμία επίγεια βασιλεία δεν μπορεί να αντικαταστήσει την ουράνια.
ΟΜΟΛΟΓΙΑ ΠΙΣΤΕΩΣ
Υπακοή στην πίστη της Εκκλησίας με πνεύμα ταπεινό. Έτσι αρχίζει η χριστιανική ζωή. Η γνώση περί του Χριστού πρόκειται να γίνει η αληθινή γνώση του Χριστού, η πίστη και η ζωή του νέου μέλους της Εκκλησίας, η καθολική πίστη που βιώνεται προσωπικά. Γι’ αυτό Πιστεύω εις ένα… και όχι πιστεύομεν. Πιστεύω και εφαρμόζω.
ΠΡΟΣΚΥΝΗΣΗ ΤΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ
Επισφράγιση της υποταγής στον Χριστό (πνευματική πειθαρχία). Έκφραση σεβασμού, αγάπης και υπακοής. Το να προσκυνάς τον Θεό είναι η αληθινή προϋπόθεση της ελευθερίας και της αξιοπρέπειας. Πρότυπο η υπακοή του Υιού προς τον Πατέρα, ως φανέρωση της όντως ελευθερίας.
ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΕΥΧΗ
Σύνοψη όλων των δωρεών του Θεού. Σε λίγο θα αρχίσει η μέλλουσα ζωή και η απόκτηση από τον νεοφώτιστο νέων αισθήσεων και νέων μελών.
Ο ΡΟΛΟΣ ΤΟΥ ΑΝΑΔΟΧΟΥ
Αναδεχόμενος: ο εγγυητής για έναν δανειζόμενο. Έργο ευθύνης πίστης και αγωγής. Πνευματικός πατέρας. Καθοδηγός και διδάσκαλος, εγγυητής εις Χριστόν ώστε τηρείν τα της πίστεως και χριστιανικώς ζην (Συμεών Θεσσαλονίκης). Παραινούν, συμβουλεύουν, διορθώνουν, δείχνουν πατρική φιλοστοργία (Χρυσόστομος). Σπουδαίο πνευματικό λειτούργημα. Κανονικά πρέπει να τον ορίζει η Εκκλησία.
