Διηγούνται για έναν ιεραπόστολο κληρικό του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας, ονομαστό για το ιεραποστολικό του έργο στην Αφρική κατά τον περασμένο αιώνα. Κάποτε, πήγε σε έναν τόπο όπου οι Ευρωπαίοι είχαν πολλούς σκλάβους ιθαγενείς να δουλεύουν σε φυτείες. Σκοπός του ήταν να κηρύξει το Ευαγγέλιο σε αυτούς τους δούλους.
Για μεγάλο διάστημα, προσπαθούσε να κάνει το ιερό του έργο, αλλά δεν έβρισκε ευκαιρία να έρθει σε επαφή με τους δούλους. Οι άσπλαχνοι κύριοί τους τούς σήκωναν πολύ πρωί, τους πήγαιναν στις φυτείες και ξαναγύριζαν αργά το βράδυ, χωρίς να μένει ώρα να ακούσουν τον λόγο του Θεού. Έπεφταν κατάκοποι για ύπνο και δεν γινόταν τίποτα.
Ο κληρικός εκείνος τότε, βλέποντας ότι δεν υπήρχε άλλη λύση, πούλησε τον εαυτό του για δούλο και μπήκε κι αυτός ανάμεσα στους ιθαγενείς εργάτες. Εργαζόταν μαζί τους, συμμεριζόταν τους εξευτελισμούς τους και τις ταλαιπωρίες τους κι έβρισκε έτσι ευκαιρίες, που και που, να τους μεταδίδει το χαρμόσυνο άγγελμα του Ευαγγελίου. Κι έτσι, ενώ έτρωγε, ενώ δούλευε κι ενώ κοιμόταν πλάι τους, τους μετέδιδε τον Χριστιανισμό.
