Κόρη λοιπόν παντάνασσα, πανύμνητε, και πανακήρατε, μήτηρ Θεού θεοδόξαστε, θρόνε πάγχρυσε και ηλιοστάλακτε, πόλις χρυσοπλοκώτατε καί δωδεκάτειχε, εσύ, ω Μαριάμ, θεόνυμφε και πανευλόγητε, οπού τόσην δόξαν από τον υιόν σου έλαβες, και οπού ωσάν βασίλισσα τώρα, εκ δεξιών του υιού και Θεού σου, παραστέκεσαι, περιβεβλημένη την αμίαντον παρθενίαν σου, πεποικιλμένη με το θεοφαντορικόν, και προσκυνητότατον θεομητορικόν σου αξίωμα. Εσύ οπού ενδεδυμένη είσαι το έλεος και την ευσπλαγχνίαν, ως ιματισμόν διάχρυσον· εσύ οπού είσαι το στήριγμα των εναρέτων, το καύχημα των δικαίων, το στερέωμα των ορθοδόξων, των αμαρ-τωλών το καταφύγιον, εσύ οπού μεγάλην την παρρησίαν έχεις προν τον μονογενή σου υιόν, ως μητέρα του, και οπού πολλά εύκολα δέχε¬ται την ικεσίαν σου, διατί εις την κοιλίαν σου τον εβάστασες, σάρκα του εδάνεισες, με το γάλα σου τον έθρεψες, με τες αγίες σου αγκάλες πολλές φορές τον ενηγκάλισες, εσύ, ω Αγιόλεκτε και παρθενομήτορ Δέσποινα, επάκουσον την δέησίν μας. Εσέ όλοι οι ευσεβείς επικαλούμεθα, εις εσέ όλοι καταφεύγομεν, εις την προ¬στασίαν σου όλοι έχομεν την ελπίδα μας. Εις τους κινδύνους μας γενού βοηθός, εις τες θλίψες μας γενού παρηγορία, εις τες ανάγκες μας φάνηθι πρόμαχος, εις την ζωήν μας κυβερνήτης, εις κάθε περίστασίν μας, αντίληψις, εις την ώραν του θανάτου μας, προστασία. Ημείς εσέ πάντοτε κράζομεν, το έλεός σου επικαλούμεθα. Ω πανα¬γία Μήτηρ, ω πηγή ελέους, ω προστασία των αμαρτωλών και κατα¬φυγή, επάκουσον την ταπεινήν ημών ικεσίαν και δέησιν. Δείξον τα μητρικά σπλάγχνα σου προς τον φιλάνθρωπον και ελεήμονα Κύριον, και δυπώπησον αυτόν, να συγχωρήση τες αμαρτίες μας, να ελεήση την ψυχήν μας, να κυβερνήση την ζωήν μας, να ευσπλαγνισθή το ορθόδοξον γένος μας. Αμήν.
