Διεύθυνση


Δευτέρα 1 Δεκεμβρίου 2014

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΑΡΑΒΟΛΗ ΤΟΥ ΑΦΡΟΝΑ ΠΛΟΥΣΙΟΥ (κατά Ματθαίον ιβ΄ 16-21)

•Διαβάζοντας την περικοπή αυτή νομίζουμε όλοι ότι δεν μας αφορά. Ισχύει;

Η παραβολή παρότι φαίνεται να αναφέρεται στον πλούτο ουσιαστικά μιλάει για την πλεονεξία. Και η πλεονεξία δεν αφορά μόνο υλικά πράγματα και μπορεί να γίνεται απλώς με την σκέψη ή τις επιθυμίες. 

•Ο πλούσιος ήταν άθεος και παρέμεινε άθεος παρότι ο Θεός τον είχε βοηθήσει να πλουτίσει, μέσω του καλού καιρού που ευνόησε την καρποφορία. Δεν έκανε διάλογο στη ζωή του με το Θεό. 

•Ο πλούσιος ήταν επίσης μισάνθρωπος. Δεν έκανε διάλογο ούτε με τους ανθρώπους. Κι εμείς πολλές φορές δεν κάνουμε πραγματικό διάλογο με τους γύρω μας. Δεν ακούμε τι μας λένε, δεν λαμβάνουμε υπόψη τι σκέφτεται ο άλλος, αλλά σκεφτόμαστε τα δικά μας. 

•Ο πλούσιος έκανε διάλογο μόνο με τον εαυτό του. Όπως κάνουμε κι εμείς πολλές φορές για να επιβραβεύσουμε τον εαυτό μας ή να αυτοπαινευτούμε. 

•Ο άνθρωπος είναι κοινωνικό ον, χρειάζεται δηλαδή την επικοινωνία και με το Θεό και με τους ανθρώπους. 

•Στο τέλος της ζωής του πλουσίου ο Θεός του έκανε μία ερώτηση. Στο τέλος της ζωής μας θα μας ρωτήσει κι εμάς ο Θεός: «τι έδωσες για μένα;». Κι εμείς πρέπει να πούμε «τη ζωή μου ολόκληρη».