Ξέρετε γιατί είστε τόσο υπερευαίσθητοι; Αν στο παραμικρό σας ξεχάσουν οι άλλοι, αν παραλείψουν λίγο να σας κοιτάξουν, αν σας πουν κάποιο λόγο ασήμαντο, γιατί αμέσως στενοχωριέστε, ταράζεστε, θυμώνετε και αρχίζετε να ψιθυρίζετε;
Αυτό οφείλεται στο ότι υπάρχει πάνω στην καρδιά σας, στο πνεύμα σας, στον χαρακτήρα σας, κάποιο γδάρσιμο, κάποιο γρατζούνισμα, περισσότερο ή λιγότερο βαθύ.
Παρατηρήστε ότι το παραμικρό φύσημα του αέρα, έστω χλιαρό και καθαρό, η παραμικρή επαφή, έστω και πάρα πολύ ελαφριά, όταν αγγίζει μια πληγή που βρίσκεται στο χέρι σας, σας κάνει να νιώθετε ένα αίσθημα δυσάρεστο και οδυνηρό.
Καταλαβαίνετε το συμπέρασμα; Είναι πολύ απλό. Παραπονιέστε, μεμψιμοιρείτε, αισθάνεστε τον εαυτό σας ερεθισμένο; Λοιπόν, υπάρχει κάποια πληγή σ’ εσάς.
Πληγή στον χαρακτήρα σας∙ δεν είναι ευέλικτος και χαρωπός∙ βρίσκεται σε κάποια στενοχώρια την οποία προκαλεί η επιμονή.
Πληγή στο πνεύμα σας∙ δεν έχει δραστηριότητα και ειρήνη∙ υπάρχει σ’ αυτό κάποια επίδραση οκνηρίας.
Συγκρατηθείτε σε μία κατάσταση εσωτερικής υγείας. Τα στοιχεία της είναι η αγάπη με αυταπάρνηση, η χαρά, η εργασία, η επίμονη επιθυμία να κάνουμε ευτυχισμένους εκείνους που μας περιστοιχίζουν∙ και πάνω από όλα αυτά, η σκέψη ότι ο Θεός είναι μπροστά μας και επιβλέπει τα λόγια μας και τη συμπεριφορά μας.
