Περί το έτος 1870 επισκέφτηκα τον πατέρα Αβράμιο και τον παρακάλεσα να με συμβουλεύσει πώς να υποφέρω τις θλίψεις. "Αν απορρίψεις τις θλίψεις", είπε ο Γέροντας, οι οποίες κατά παραχώρηση Θεού σε πιέζουν, θα εμφανιστούν ακόμα μεγαλύτερες. Ένα καταφύγιο υπάρχει γι' αυτές: η υπομονή. Με την αντίδραση και την στενοκεφαλιά τίποτε δε θα επιτύχεις. Μόνον θα τις πολλαπλασιάσεις και στο τέλος θα σε νικήσουν. Να είσαι σαν την καλαμιά, που, όταν πνέει άνεμος, λυγίζει, και όταν ο άνεμος εξασθενεί, πάλι ορθώνεται. Αν δε λυγίσει, θα σπάσει".
