Όταν η προσευχή ατονεί, προδίδει πνευματική ξηρασία και χλιαρότητα. Εναντίον αυτών να χρησιμοποιούμε σύντομες προσευχές και κυρίως την προσευχή του Ιησού, τη μελέτη της Αγίας Γραφής και θρησκευτικών βιβλίων. Επίσης, βοηθούν οι σκέψεις γύρω από τον θάνατο, την κρίση, τον Παράδεισο, την κόλαση και τις ευεργεσίες του Θεού, που θα μας προφυλάσσουν από την αμαρτία. Ο Θεός παρακολουθεί την καρδιά μας και ελέγχει το περιεχόμενό της. Απ’αυτό θα δημιουργηθεί ο φόβος του Θεού, η στροφή στον εαυτό μας, η απώθηση των κακών λογισμών και των αισθημάτων και η επαγρύπνηση στην ηθική καθαρότητα. Να εξετάζουμε συνεχώς τον εαυτό μας, να μετανοούμε για το παρελθόν και να φοβόμαστε τις αδυναμίες μας. Να μη χάνουμε, όμως, την ελπίδα της σωτηρίας μας.
Είπε ο Γέροντας: Ρίξτε το μεγαλύτερο βάρος του αγώνα σας στην προσευχή, γιατί αυτή μας κρατάει σε επαφή με τον Θεό. Και η επαφή αυτή πρέπει να είναι συνεχής. Η προσευχή είναι το οξυγόνο της ψυχής, είναι η ανάγκη της ψυχής και δεν πρέπει να θεωρείται αγγαρία. Η προσευχή για να ακουστεί από τον Θεό πρέπει να γίνεται με ταπείνωση, με βαθιά συναίσθηση της αμαρτωλότητάς μας και να είναι καρδιακή. Εάν δεν είναι καρδιακή δεν ωφελεί. Ο Θεός ακούει πάντοτε την προσευχή του ανθρώπου που είναι πνευματικά ανεβασμένος. Η μελέτη της Αγίας Γραφής βοηθάει πολύ την προσευχή, θερμαίνει την ψυχή και μεταφέρει τον προσευχόμενο σε ένα πνευματικό χώρο.
