Μια μοναχή ρώτησε τον όσιο Ζωσιμά της Σιβηρίας:
-Τι να κάνω γέροντα; Είμαι δυστυχισμένη, γιατί δεν έχω στην καρδιά μου αγάπη για την αδελφή μου.
Κι εκείνος αποκρίθηκε:
- Δεν έχεις καθόλου αγάπη; Κάνε τουλάχιστον εξωτερικά έργα αγάπης. Έμαθες ότι η αδελφή σου χρειάζεται κάτι; Πρόσφερέ της το. Διαφωνήσατε σε ένα ζήτημα; Υποχώρησε. Σε μάλωσε; Καταδίκασε τον εαυτό σου και ζήτησε της συγγνώμη. Μα πάνω απ’ όλα να προσεύχεσαι αδιάλειπτα γι’ αυτήν, λέγοντας: «Σώσε την, Κύριε, και με τις αγίες προσευχές της ελέησε κι εμένα!». Τότε οπωσδήποτε ο Θεός, θα αλλοιώσει την καρδιά σου. Αλλά κι αν εκείνη, έπειτα απ’ όλα αυτά δεν ειρηνεύσει μαζί σου, εσύ πάντως θα έχεις τη συνείδηση σου αναπαυμένη.
