Όση μεγαλύτερη υπόληψη και τιμή έχουμε για τον εαυτό μας, τόσο περισσότερο παρακινούμεθα να κατακρίνουμε και να καταφρονούμε τους άλλους, νομίζοντας ότι εμείς είμαστε μακριά από εκείνες τις ατέλειες και τα ελαττώματα που νομίζουμε ότι έχουν αυτοί.
Και ο πανούργος διάβολος που βλέπει μέσα μας μια τόσο κακή διάθεση, παραμένει πάντοτε άγρυπνος για να μας ανοίγει τα μάτια και να μας κρατά άγρυπνους για να βλέπουμε, να εξετάζουμε και να μεγαλοποιούμε τα ελαττώματα των άλλων. Αλλά οι αμελείς δεν το πιστεύουν και δεν το γνωρίζουν, πόσο φροντίζει και πόσο συνεργεί ο εχθρός αυτός, να εντυπώσει στον νου μας αυτά τα μικρά ελαττώματα του ενός και του άλλου.
Γι’ αυτό, εάν αδελφέ μου, αγρυπνά αυτός για να σε ζημιώσει, στάσου κι εσύ άγρυπνος, για να μην πέσεις στις παγίδες του. Και αμέσως μόλις σου παρουσιαστεί κάποιο σφάλμα του πλησίον σου, απομάκρυνε τον λογισμό αυτό. Κι αν ακόμα αισθάνεσαι ότι παρακινείσαι να τον κρίνεις, σκέψου ότι η εξουσία αυτή δεν δόθηκε σε σένα. Αλλά κι αν σου είχε δοθεί, δεν θα μπορούσες να κρίνεις σωστά, αφού εσύ ο ίδιος, περικυκλωμένος από χίλιους λογισμούς και πάθη, πολύ πιο εύκολα παρακινείσαι να έχεις κακή ιδέα για τους άλλους, χωρίς δίκαιη αιτία.
Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης
