Ένας νεαρός άνδρας πήγε να υποβάλλει αίτηση για μια διευθυντική θέση σε μεγάλη εταιρία. Αφού πέρασε την αρχική συνέντευξη, έπρεπε τώρα να συμφωνήσει και ο γενικός διευθυντής για την πρόσληψη.
Ο διευθυντής ανακάλυψε, από το βιογραφικό του, ότι ο νεαρός είχε εξαιρετικές ακαδημαϊκές σπουδές. Ρώτησε: «Πώς κατάφερες να κάνεις αυτές τις σπουδές. Μήπως πήρες υποτροφίες;»
«Όχι», του απάντησε ο νεαρός.
«Ο πατέρας σου κατέβαλλε όλα αυτά τα δίδακτρα;»
«Ο πατέρας μου, κ. Διεθυντά, πέθανε όταν ήμουν ενός έτους, η μητέρα μου ήταν αυτή που πλήρωνε τα δίδακτρά μου», απάντησε.
«Που εργάζεται η μητέρα σου;»
«Η μητέρα μου εργάζεται ως καθαρίστρια ρούχων. Πλένει ρούχα για άλλους».
Ο διευθυντής ζήτησε τότε από τον νεαρό να του δείξει τα χέρια του. Ο νεαρός έδειξε τα χέρια του, τα οποία ηταν πολύ απαλά.
«Έχεις βοηθήσει ποτέ την μητέρα σου στο πλύσιμο των ρούχων;»
«Ποτέ, η μητέρα μου ήθελε πάντα να μελετώ και να διαβάζω όσο το δυνατών περισσότερο. Εκτός αυτού, η μητέρα μου πλένει τα ρούχα πιο γρήγορα από εμένα».
Ο διευθυντής του είπε: «Θέλω να σου ζητήσω μια χάρη. Όταν πας σπίτι σήμερα, πήγαινε να καθαρίσεις τα χέρια της μητέρας σου και θα τα ξαναπούμε αύριο το πρωί».
Ο νεαρός θεώρησε ότι οι πιθανότητες να πάρει τη θέση ήταν πολύ μεγάλες. Όταν πήγε πίσω στο σπίτι ζήτησε από τη μητέρα του να τον αφήσει να καθαρίσει τα χέρια της. Η μητέρα παραξενεύτηκε και με ανάμεικτα συναισθήματα άφησε τα χέρια της στον γιο της. Ο νεαρός άρχισε να πλένει τα χέρια της μητέρας του σιγά σιγά, ενώ δάκρυα έσταζαν από τα μάτια του, όση ώρα το έκανε αυτό. Ήταν η πρώτη φορά που ο νεαρός συνειδητοποίησε ότι ήταν αυτά τα χέρια που έπλεναν σε καθημερινή βάση ρούχα, για να μπορέσει να πληρώσει τα δίδακτρά του. Οι μελανιές στα χέρια της ήταν το τίμημα που η μητέρα του έπρεπε να πληρώνει για την εκπαίδευσή του και το μέλλον του παιδιού της. Μετά τον καθαρισμό των χεριών της μητέρας του, ο νεαρός άρχισε να πλένει σιγά σιγά όλα τα ρούχα που είχαν στοιβαχτεί για πλύσιμο, μονολογώντας:
«Μάνα συγγνώμη και σ’ ευχαριστώ για όλα. Μάνα συγγνώμη και σ ευχαριστώ για όλα», ενώ δάκρια συνέχισαν να τρέχουν από τα μάτια του.
Εκείνο το βράδυ μητέρα και γιος έκατσαν και κουβέντιασαν για αρκετή ώρα.
Την άλλη μέρα το πρωί ο νεαρός πήγε στο γραφείο του Διευθυντή συγκινημένος και βουρκωμένος.
Βλέποντάς τον έτσι ο διευθυντής, τον ρώτησε:«Τι έγινε; Έμαθες κάτι καινούριο;»
Ο νεαρός απάντησε:«Καθάρισα τα χέρια της μητέρας μου, αλλά και έπλυνα τελικά όλα τα ρούχα που είχε για πλύσιμο. Τώρα κατάλαβα και εκτίμησα την προσπάθεια της μητέρας μου. Χωρίς αυτήν, δεν θα ήμουν αυτό που είμαι σήμερα. Συνειδητοποίησα με την πράξη αυτή πόσο σημαντική είναι η βοήθεια που σου προσφέρουν οι άλλοι και έχω καταλήξει να εκτιμώ την αξία και την σημασία που έχει να βοηθά ο ένας τον άλλον στην οικογένεια και στην κοινωνία».
Ο διευθυντής τότε του είπε:«Αυτό είναι που ψάχνω σε έναν συνεργάτη. Θέλω να προσλάβω ένα άτομο που δεν σκέφτεται μόνο τον εαυτό του, που μπορεί να γνωρίζει και να εκτιμά την βοήθεια, τις προσπάθειες για να επιτευχθούν κάποια πράγματα στην ζωή και δεν θα θέτει τα χρήματα ως μοναδικό στόχο στη ζωή του».
Αυτό το νεαρό άτομο εργάστηκε πολύ σκληρά, έλαβε αξιώματα στην επιχείρηση και απολάμβανε τον σεβασμό των υφισταμένων του. Κάθε εργαζόμενος εργάστηκε επιμελώς και ως ομάδα με τους υπόλοιπους. Οι επιδόσεις της εταιρίας βελτιώθηκαν σημαντικά.
