Είναι πολύ εύκολο να κρίνουμε τους ανθρώπους βρίσκοντας λάθη σε ό,τι κάνουν, έκαναν ή δεν έκαναν. Ωστόσο, είμαστε εμείς που σκοντάφτουμε κάθε φορά που παρατηρούμε πού σκοντάφτουν οι αδελφοί μας.
Εκείνος που προσπαθεί μπορεί να σκόνταψε, ή μπορεί να έπρεπε να τα έχει καταφέρει καλύτερα, ωστόσο του πιστώνεται ότι προσπάθησε, ενώ εκείνος που κρίνει δεν έκανε τίποτα. Γνωρίζοντας ότι δεν έκανε τίποτα, επιθυμεί να διώξει τα φώτα από πάνω του και τα στρέφει προς εκείνον που τουλάχιστον κατέβαλε μια προσπάθεια.
Τα εύσημα πηγαίνουν προς το πρόσωπο που έσφαλε και που ίσως αστοχήσει και περισσότερες φορές. Γνωρίζει ότι, αν δεν διακινδυνεύσουμε κάποιο λάθος ή αποτυχία, ποτέ δεν θα πετύχουμε τίποτα. Ανέλαβε ένα αξιέπαινο έργο με πολύ ενθουσιασμό, παρά το γεγονός ότι καραδοκούσε η αποτυχία. Οι κριτικοί φοβήθηκαν την αποτυχία και δεν έκαναν τίποτα. Δεν θα γνωρίσουν ποτέ ούτε την ήττα ούτε τη νίκη. Θα παραμείνουν στη τραγωδία του τίποτα…
Γέροντας Τρύφωνας του Βασάν
