Μια σκέψη σχετικά με έναν ύμνο
από το Τριώδιο. Τονίζει ότι η σωστή νηστεία
είναι παθοκτόνος. Πώς να γίνεται, άραγε, αυτό; Εμείς λέμε, ότι η νηστεία
είναι κάτι συγκεκριμένο, που έχει να κάνει με τον περιορισμό του φαγητού. Εδώ
το Τριώδιο μας τονίζει, ότι η νηστεία σκοτώνει τα πάθη. Σκοτώνει την αμαρτία.
Πώς να γίνεται αυτό άραγε; Καθώς περιορίζουμε αρκετά το φαγητό, πώς γίνεται να
περιορίσουμε και τον εγωισμό; Τον θυμό; Την κατάκριση; Την υποκρισία και τόσα
άλλα αμαρτήματά μας; Άρα, η σωστή νηστεία μας κάνει να μαζευτούμε, να
συνειδητοποιήσουμε τα πάθη μας, να δούμε λίγο βαθύτερα, τι γίνεται, να προσευχηθούμε
θερμότερα, να περιορίσουμε την περιττή κοινωνικότητα, να στραφούμε στα απολύτως
αναγκαία, να ζητήσουμε και να αποκτήσουμε τη Βασιλεία του Θεού, να απωθήσουμε
τα εμπόδια προς αυτήν. Ας είναι η παθοκτόνος νηστεία, λοιπόν, ο έλεγχος του
τρόπου, με τον οποίο νηστεύουμε, για να μη κοροϊδευόμαστε και νομίζουμε τα δικά
μας.Καθώς
νηστεύουμε,
λοιπόν, τώρα την Μεγάλη Σαρακοστή, τώρα, μέσα σ’ αυτή την πολύ ξεχωριστή
συγκυρία, ποιό πάθος μας βλέπουμε να
περιορίζεται; Ποιά εντολή του Θεού κάνει πιο έντονη την παρουσία της; Αν
μπορούμε να απαντήσουμε στα ερωτήματα αυτά, τότε πάμε καλά. Η αληθινή νηστεία, λοιπόν, μας διορθώνει,
μας αλλάζει.
Και από έναν άλλον ύμνο του
Τριωδίου: «Νηστείαν δάκρυα, ευχάς συμπάθειαν, ευκατάνυκτον ήθος, γνώμην ορθήν,
βίου καθαρότητα επιδειξώμεθα πιστοί, όπως δόξης απολαύσωμεν». Να,
λοιπόν, τα όπλα, με τα οποία θα παλέψουμε. Τα όπλα, με τα οποία θα ζήσουμε και
δι’ αυτών θα περιμένουμε να απολαύσουμε τον Κύριον της δόξης, τον Εσταυρωμένον
και αναστάντα Κύριό μας. Ποιά είναι αυτά τα όπλα, που καλούμαστε καθημερινά να
χρησιμοποιούμε ενεργά; Η νηστεία, όπως την είπαμε και προηγουμένως, τα δάκρυα
της μετάνοιας, οι προσευχές, η συμπάθεια, η αγάπη, δηλαδή, προς όλους. Αλλά και
με την έννοια, ότι συμμετέχουμε στην δυσκολία και στον πόνο του άλλου: Συ(ν)μ –
πάθεια. Το ευκατάνυκτον ήθος είναι ,όλος ο τρόπος της ζωής μας να είναι γεμάτος
από κατάνυξη, δηλαδή από μία συναίσθηση της παρουσίας της αγάπης του Θεού σε
συνδυασμό με τη μετάνοια μας, την
αμαρτωλότητας μας και το έλεος Του. Ευκατάνυκτον ήθος: Τι όμορφη
έκφραση! Γνώμην ορθήν, σωστή δηλαδή πίστη, σωστή διδασκαλία, σωστός τρόπος
έκφρασης της αλήθειας, ειλικρίνεια, σωστή επικοινωνία. Βίου καθαρότητα. Δηλαδή
ζωή χωρίς αμαρτία, χωρίς υποκρισία, χωρίς θολές καταστάσεις, χωρίς βρωμιά
πνευματική. Ένα ξεκάθαρο τοπίο αγώνα και αγάπης και ταπείνωσης.
Όλα αυτά
καλούμαστε να δείξουμε και να φανερώσουμε κατά την περίοδο αυτή και μέσα απ’
αυτά να επιδιώξουμε και να παρακαλέσουμε τον Κύριο, να μας χαρίσει την δόξα Του
και την αγάπη Του.
