Όταν ο άνθρωπος δεν προσεύχεται, απομακρύνεται από τον Θεό και γίνεται σαν το βόδι. Δουλεύει, τρώει, κοιμάται. Και όσο απομακρύνεται από τον Θεό, τόσο πιο δύσκολα γίνονται τα πράγματα. Ψυχραίνεται η καρδιά του, και ύστερα δεν μπορεί καθόλου να προσευχηθεί. Για να συνέλθει, πρέπει να μαλακώσει η καρδιά του, να πάρει στροφή μετανοίας, να συγκλονιστεί.
***************************
Ο χριστιανός σ’ αυτή τη ζωή μόνο υποχρεώσεις έχει, όχι δικαιώματα… Αν γινόταν τώρα η Β’ Παρουσία κι έλεγε ο Χριστός πως γέμισε ο Παράδεισος, τότε πολλοί χριστιανοί θα αγανακτούσαν, θα λέγανε: «Τόσοι κόποι πήγαν χαμένοι;». Ενώ οι άγιοι θα λέγανε: «Δεν πειράζει, Χριστέ μου, αρκεί που γέμισε ο Παράδεισος». Ένας άγιος θα έλεγε στο Χριστό μας: «Χριστέ μου, σε παρακαλώ ας πάει ένας αμαρτωλός στη θέση μου. Γιατί αυτός ο καημένος μια ζωή στην κόλαση έζησε, να ζήσει και στην άλλη ζωή στην κόλαση;». Και ο Χριστός, που ακούει τους αγίους, θα το κάνει. Κι ο άγιος θα πάει στην κόλαση. Αλλά επειδή στην καρδιά του έχει αγάπη κι όπου αγάπη εκεί και ο Χριστός, θα μετατρέψει την κόλαση σε παράδεισο.
**********************************************
Η ταπεινή συμπεριφορά ποτέ δεν πληγώνει τον άλλον, γιατί ο ταπεινός πάντα έχει και αγάπη.
*************************
Για να αναστηθεί η ψυχή πνευματικά, πρέπει να σταυρωθεί ο άνθρωπος, να πεθάνουν τα πάθη τα ψυχικά, κυρίως ο εγωϊσμός, το αναρχικό παιδί της υπερηφάνειας, που εμποδίζει τη θεία Χάρη και σπάει τα μούτρα του ανθρώπου.
Άγιος Παϊσιος ο Αγιορείτης
