Εμπιστοσύνη στον Θεό σημαίνει να στηρίξουμε σ’ Αυτόν τη ζωή μας, το μέλλον μας και να περιμένουμε ήσυχοι την εκπλήρωση των υποσχέσεών του. Η ελπίδα προέρχεται από την πίστη όπως το ρεύμα από την πηγή. Πιστεύουμε, ότι ο Κύριος είναι πανάγαθος και ελεήμων. Ότι μας αγαπά σαν Πατέρας. Ότι θέλει το καλό μας και μόνο το καλό μας. Είναι πάνσοφος και παντογνώστης και, άρα, γνωρίζει καλύτερα από ό,τι εμείς οι ίδιοι τι πράγματι μας είναι αναγκαίο και χρήσιμο. Είναι παντοδύναμος και μπορεί όλα να τα πραγματοποιήσει προς όφελός μας. Είναι άγιος και δίκαιος, άρα και όλα τα λόγια του είναι αλήθεια. Οι υποσχέσεις του είναι αμετακίνητες. Η μεγαλύτερη απόδειξη της αγάπης του Θεού προς τον άνθρωπο είναι ότι δεν φείσθηκε ούτε τον ίδιο Μονογενή του Υιό, αλλά τον παρέδωσε για χάρη μας στον Σταυρό και τον θάνατο. Ας αισθανθούμε λοιπόν βαθειά το έλεος, τη σοφία, τη δύναμη και την αγιότητα του Θεού και ας του εμπιστευθούμε όλη μας τη ζωή, όπως το μικρό παιδί εμπιστεύεται τον εαυτό του στην αγκάλη της μητέρας του ή όπως το πλοίο εμπιστεύεται στις άγκυρές του. «χαρά σ’ όλους που θα ’χουν προσφύγει σ’ αυτόν» (Ψαλμ. 2, 13). «Κύριος είναι το στήριγμά μου, σ’ εκείνον καταφεύγω και με σώζει… σ’ αυτόν θα ελπίζω» (Ψαλμ. 17, 3). «Ευλογημένος όμως είν’ ο άνθρωπος που ελπίζει σ’ εμένα και μ’ εμπιστεύεται» (Ιερεμ. 17, 7). «Πλήθη λαού δεν με τρομάζουν που με κυκλώνουνε κι όλοι μαζί μεπολεμούν» (Ψαλμ. 3, 7). Αλλά το να έχουμε εμπιστοσύνη στον Θεό, δεν θα πει ότι μπορούμε να είμαστε αμελείς και ράθυμοι. Η ουσία της χριστιανικής ελπίδος είναι ζώσα, ενεργητική. Σημαίνει αγώνα και προσπάθεια στον στίβο των αρετών. Σημαίνει πλησίασμα του Θεού με την πρόοδο στις αρετές. «Όπως το ελάφι λαχταρά για τις πηγές με τα νερά, έτσι η ψυχή μου λαχταρά, Θεέ, για σένα. Διψά η ψυχή μου για τον αληθινό Θεό. Πότε θα ’ρθώ να εμφανιστώ μπρος του Θεού το πρόσωπο;» (Ψαλμ. 41, 2-3).
Αγ. Ιωάννου της Κροστάνδης
