-Πόσο δυσκολεύομαι να συγκρατώ την γλώσσα μου! έλεγε μια μέρα ένας νέος μοναχός στον Αββά Νισθερώ πολύ στενοχωρημένος.
-Όταν κουβεντιάζεις, βρίσκεις ξεκούραση?
-Ποτέ.
-Τότε για ποιό λόγο κουβεντιάζεις; Μάθε να σωπαίνεις. Προτίμα ν' ακούς τους άλλους να μιλούν, όταν πρόκειται για κάτι ωφέλιμο, τον συμβούλεψε ο σοφός γέροντας.
*******************
Έλεγαν συχνά για τον Αββά Ώρ οι συνασκητές του πως ποτέ ψέμα δεν βγήκε απο το στόμα του ούτε όρκος. Δεν κατέκρινε ποτέ τον άνθρωπο ούτε τον άκουσαν καμιά φορά να μιλά χωρίς να υπάρχει απόλυτη ανάγκη. Στον νέο μαθητή του συνήθιζε να λέει: -Πρόσεξε καλά Παύλε , μην φέρεις ποτέ ξένη κουβέντα σε ετούτο το κελί.
*********************
Ο άνθρωπος που αγαπά την σιωπή κι αποφεύγει τις πολλές κουβέντες, έλεγε ο Άββας Μωυσής, μοιάζει με ώριμο σταφύλι, γεμάτο γλυκό χυμό.Ο πολυλογάς με αγουρίδα.
