Αληθώς Ανέστη: ακούγεται σ' όλη την Οικουμένη απ' όλους τους Ορθοδόξους την ημέρα του Πάσχα. Τι σημαίνει αυτό; Ο καθένας το προσλαμβάνει διαφορετικά, αλλά ίσως λίγοι είναι αυτοί για τους οποίους το «αληθώς ανέστη» σημαίνει αλλαγή πορείας, πορεία αγιασμού, αποδοχή του Χριστού.
Για τους πολλούς -και δυστυχώς σ' αυτούς ανήκουμε κι εμείς οι «πιστοί»- το «αληθώς ανέστη» είναι συνώνυμο ενός ανώδυνου «χρόνια πολλά» (κάτι σαν το «happy birthday» ή χειρότερα, είναι το έναυσμα για το γιορτινό τραπέζι. Λίγοι πιστεύουμε αυτό που τα χείλη λένε...
Αληθώς Ανέστη: Πόσο επιφανειακά αλήθεια δεχόμαστε την Ανάσταση του Χριστού.
Είναι μόνο μια απλή συναισθηματική φόρτιση, μια πρόσκαιρη αίσθηση χαράς; Μήπως γι’ αυτό μία εβδομάδα το πολύ μετά την Ανάσταση, όλα «παίρνουν τον κανονικό τους ρυθμό» και το «αληθώς ανέστη» παραμερίζεται;
Δεν έχουμε καταλάβει ακόμα ότι ο «κανονικός ρυθμός ζωής» είναι μόνο ο αναστάσιμος. Δεν έχουμε νιώσει ότι τίποτε πριν από την Ανάσταση δεν ήταν «φυσιολογικό» και ότι μόνο τώρα όλα αποκαθίστανται, όλα αγιάζονται.
Αληθώς Ανέστη: Ναι, ο Χριστός αναστήθηκε. Και όλοι τώρα μπορούμε να αναστηθούμε. Αρκεί να καταλάβουμε ότι η Ανάσταση δεν σταματά σαράντα ημέρες μετά.
Η Ανάσταση είναι γεγονός καθημερινό πλέον. Αυτό πρέπει να το πιστέψουμε, να το καταλάβουμε, να το βιώσουμε. Τότε μόνο η ζωή μας θα είναι μια διαρκής επιβεβαίωση της Ανάστασης. Τότε μόνο η καρδιά, και όχι τα χείλη, θα λέει «αληθώς ανέστη».
