Η γέννηση του Χριστού παραμένει νεκρή για όλους όσοι δεν διαθέτουν το απαραίτητο φιλότιμο, για να αναλογιστούν τα τόσα πολλά που έχει κάνει ένας Θεός αγάπης και φιλανθρωπίας, για την ανθρώπινη ασημαντότητα και εμπαθή ιδιοτροπία.
Η χριστιανική ελπίδα, είναι ελπίδα αβέβαιη, αν ξεκινάει φυσικά, απ’ τη συναίσθηση της κατάντιας μας, την αδιέξοδη περιπέτεια μας μέσα στον κόσμο και τη προσμονή της παρουσίας Του. Από βεβαιότητες διακατέχονται οι Φαρισαίοι (παραβολή τελώνη και Φαρισαίου), οι μωροί (παραβολή των δέκα παρθένων) και οι φανατικοί (περιγραφή λιθοβολισμού της μοιχαλίδας από τους «δήθεν» της εποχής της). Αν προσδοκούμε κάποια στιγμή (κι αυτή η στιγμή είναι το τώρα, γιατί μόνο αυτό ορίζουμε), να πάρουμε στα σοβαρά την υπόθεση της σωτηρίας μας, ας αφήσουμε στην άκρη τους αυτοσχεδιασμούς, την υπόδυση των ρόλων, τις βεβαιότητες, τις πεποιθήσεις μας, αλλά κυρίως την ανέντιμη ανυποληψία μας.
Ας πλησιάσουμε στο «στάβλο», ως τόπο φανέρωσης «του Φωτός της Γνώσεως» με αγάπη, ειρήνη και προσμονή και τα υπόλοιπα ας τα αφήσουμε σε Εκείνον.
π. Δημητρίου Θεοφίλου
