Πριν από 2000 χρόνια, ο κόσμος ήταν σε κρίση,
Επειδή δεν ήξερε σε ποιον να πιστέψει,
Δεν είχε πρότυπο για να του ομοιάσει.
Είχε μόνο δεισιδαιμονίες, πόνο, αμαρτίες
Μα τότε ήρθες εσύ, ω Χριστέ μου!
Εσύ, το φώς του κόσμου, εισήλθες στην αμαρτωλή μας φύση.
Μα γιατί; Γιατί μας αγαπάς.
Όλα τα όμορφα πράγματα στον κόσμο γίνονται για την αγάπη.
Και Εσύ, υπερχειλισμένος από αγάπη,
γεννήθηκες στη Βηθλεέμ, στο κέντρο της αμαρτίας.
Και δεν γεννήθηκες σε παλάτι, σε κάστρο, όπως θα άρμοζε σε Εσένα .
Γεννήθηκες με ταπεινό τρόπο ώστε να ταπεινωθείς τόσο,
Όσο κάθε άνθρωπος στη Γη και να τον σώσεις.
Ήρθες για να μας σώσεις, να μας λυτρώσεις όλους.
Ήρθες για να μας δείξεις την αγάπη σου
Και να μας γεμίσεις με αγάπη.
Όπως τότε, έτσι και κάθε χρόνο γεννιέσαι σε μια Βηθλεέμ.
Απλώς ο κόσμος δεν το καταλαβαίνει.
Γεννιέσαι σε μια Βηθλεέμ, μπορεί όχι εσύ,
Αλλά κάποιος ,σταλμένος από εσένα, για να μας σώσει.
Ω Χριστέ μου, σε ποια Βηθλεέμ θα γεννηθείς τούτη την χρονιά;
Ποια Βηθλεέμ θα φιλοξενήσει το μεγαλείο σου;
Ποια Βηθλεέμ θα γεμίσει με την αγάπη σου;
Σε ποια Βηθλεέμ θα γεννηθείς τούτη τη χρονιά;
Μ. Κ.
