Η βασική ιδέα που διέπει το Τριαδολογικό Δόγμα είναι ότι Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα συνιστούν έναν Θεό. Ο Θεός αυτός είναι ένας, μία ουσία, αλλά τρισυπόστατος, έχει ουσιαστικά τρεις υποστάσεις, τρία πρόσωπα. Τα πρόσωπα αυτά είναι ίσα, αλλά ταυτόχρονα διαφορετικά και ζώντας το ένα μέσα στο άλλο δημιουργούν μια κοινωνία αμοιβαίας αγάπης, αλλά και ταπείνωσης. Το κάθε πρόσωπο είναι τέλειος Θεός και όλα μαζί έχουν μία θέληση και μία ενέργεια.
Έτσι, στο σχολείο οι μαθητές αποτελούν όλοι μία τάξη, μία ενότητα, μία κοινωνία, αλλά ο καθένας είναι διαφορετικός και ταυτόχρονα ίσος με τους άλλους. Παρομοίως, στην οικογένεια, τα μέλη της όλα έχουν όμοια ουσία, συγγένεια, αποτελώντας μία ενότητα και ο καθένας έχει διαφορετικό, αλλά ισότιμο ρόλο στην λειτουργία της. Ενδεικτικές είναι οι παρακάτω ιστορίες:
ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
Στο 3ο Γυμνάσιο Αγίου Αθανασίου έλαβε χώρα φέτος ένας ενδοσχολικός Μαθηματικός Διαγωνισμός για την Γ’ Γυμνασίου. Στον διαγωνισμό θα διαγωνιζόταν η κάθε τάξη ξεχωριστά, δηλαδή το βραβείο δεν θα δινόταν σε συγκεκριμένα μόνο παιδιά, αλλά σε ολόκληρη την τάξη. Για να μπορέσει λοιπόν μια τάξη να διακριθεί έπρεπε να γράψουν πάνω από το 70% των σωστών απαντήσεων τα περισσότερα παιδιά σε σύγκριση με τις υπόλοιπες τάξεις. Έτσι το Γ2 ξεκίνησε να προετοιμάζεται. Επικρατούσε στην τάξη ένα κλίμα αλληλοβοήθειας και αμοιβαίας αγάπης. Παιδιά που καταλάβαιναν πιο καλά τα μαθηματικά βοηθούσαν με υπομονή και καλή διάθεση εκείνα που δυσκολεύονταν. Όλοι εργάζονταν μαζί, με μία θέληση και μία ενέργεια. Έφτασε λοιπόν η ημέρα του διαγωνισμού και όλοι έβαλαν τα δυνατά τους. Το αποτέλεσμα ωστόσο δεν ήταν το επιθυμητό. Η τάξη δεν κατάφερε να νικήσει. Βέβαια, αν και τα παιδιά ήταν απογοητευμένα, κανείς δεν έριξε το φταίξιμο σε κανέναν. Όλοι προσπάθησαν σαν μία τάξη, το Γ2, και όλοι έχασαν σαν μία τάξη, το Γ2, και όχι ο καθένας ξεχωριστά. Ωστόσο, δεν είχε και τόση σημασία, αφού αυτή η εμπειρία, και ιδιαίτερα η ήττα τους, τους έδειξε πόσο ενωμένοι και αγαπημένοι είναι. Μπορεί ο καθένας να είναι διαφορετικός, αλλά δεν παύουν όλοι μαζί να είναι μία ένωση προσώπων, μία ουσία, το Γ2.
ΣΤΗΝ ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑ
Στην γειτονιά που κατοικεί η οικογένεια Στεργίου ζει και ένας πολύ φτωχός άνδρας, ο κύριος Θοδωρής με τα δύο του παιδιά. Η γυναίκα του δυστυχώς έχει πεθάνει και πλέον δύσκολα τα βγάζει πέρα. Η οικογένεια Στεργίου λοιπόν αποφάσισε μια μέρα, βλέποντας τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης των φτωχών γειτόνων τους, να τους βοηθήσει στέλνοντας ένα δέμα. Το δέμα, αν και στάλθηκε από την οικογένεια σαν να ήταν ένα ενιαίο πρόσωπο, προετοιμάστηκε από το κάθε μέλος της ξεχωριστά. Έτσι, η ουσία αυτής της συλλογικής προσπάθειας έλαβε διαφορετική υπόσταση με το κάθε μέλος της οικογένειας. Συγκεκριμένα, ο μεγάλος γιος, ο Αντώνης, μόλις άκουσε την ιδέα ενθουσιάστηκε. Έτρεξε αμέσως στο υπόγειο και βρήκε τα παλιά του παιχνίδια. Χίλια δυο στρατιωτάκια, lego και μία μπάλα ποδοσφαίρου μπήκαν στο δέμα. Η μικρότερη αδερφή του, η Λίνα, με χαρά άνοιξε την ντουλάπα της και ξεκρέμασε όλα τα παλιά φουστάνια, τις μπλούζες και τα παντελόνια και με προσοχή τα τοποθέτησε στο δέμα. Η μητέρα τους, η κυρία Στέλλα, έπιασε αμέσως δουλειά στην κουζίνα. Άρχισε να ψάχνει τα ντουλάπια και να συγκεντρώνει διάφορα τρόφιμα, τα οποία στην πορεία συσκεύασε και έβαλε στο δέμα. Τελευταίος ο πατέρας, ο κύριος Μιχάλης, χωρίς κανέναν δισταγμό, σήκωσε από την τράπεζα ένα αρκετά μεγάλο ποσό χρημάτων, το οποίο ήταν διατεθειμένος να προσφέρει στην φτωχή οικογένεια. Το δέμα λοιπόν ετοιμάστηκε με αγάπη από όλη την οικογένεια. Όλοι προσέφεραν ισότιμα κάνοντας μια άλλη οικογένεια ευτυχισμένη, ο καθένας με τον δικό του τρόπο.
Ι.Φ.
