Οδυσσέας Ανδρούτσος
Τι τη θέλουμε βρε αδέρφια, αυτήν την πολυπικραμένη τη ζωή, να ζούμε κάτω από τη σκλαβιά και το σπαθί των Τούρκων να απειλεί τα κεφάλια μας; Δε βλέπετε που τίποτα δε μας απέμεινε; Οι εκκλησιές μας έγιναν τζαμιά και αχούρια. Οι οικογένειές μας και τα παιδιά είναι στα χέρια των εχθρών. Τίποτα αδέρφια δε μας έμεινε. Δεν πρέπει να σταυρώσουμε τα χέρια. Ο Θεός μας έδωσε χέρια, γνώση και νου. Ας ρωτήσουμε την καρδιά μας κι ό, τι μας απαντήσει ας το βάλουμε γρήγορα σε πράξη κι ας είμαστε αδέρφια βέβαιοι πως ο Χριστός μας θα βάλει το χέρι πάνω μας. Στον αγώνα, λοιπόν, ή να ξεσκλαβωθούμε ή να πεθάνουμε!
Κοσμάς ο Αιτωλός
Ανοίξτε σχολεία ελληνικά. Να βάλετε όλοι σας, για να σπουδάζουν όλα τα παιδιά, χωρίς να πληρώνουν. Να μάθουν τα παιδιά την ελληνική γλώσσα, για να ξεσκεπάσουν όλα τα μυστήρια της ζωής και της Εκκλησίας μας, που είναι εκεί κρυμμένα.
Μακρυγιάννης
Ένα πράμα μόνον με παρακίνησε κι εμένα να γράψω ότι τούτην την πατρίδα την έχουμε όλοι μαζί, και σοφοί κι αμαθείς και πλούσιοι και φτωχοί και πολιτικοί και στρατιωτικοί και οι πλέον μικρότεροι άνθρωποι· όσοι αγωνιστήκαμε, αναλόγως ο καθένας, έχουμε να ζήσουμε εδώ. Το λοιπόν δουλέψαμε όλοι μαζί, να την φυλάμε κι όλοι μαζί και να μην λέει ούτε ο δυνατός «εγώ» ούτε ο αδύνατος. Ξέρετε πότε να λέγει ο καθένας «εγώ»; Όταν αγωνιστεί μόνος του και φκιάσει ή χαλάσει, να λέγει «εγώ»· όταν όμως αγωνίζονται πολλοί και φκιάνουν, τότε να λένε «εμείς». Είμαστε εις το «εμείς» κι όχι εις το «εγώ». Και εις το εξής να μάθουμε γνώση, αν θέλουμε να φκιάσομεν χωριό, να ζήσουμε όλοι μαζί.
Εκεί οπού φκειανα τις θέσες εις τους Μύλους ήρθε ο Ντερνύς να με δή. Μου λέει: - «Τι κάνεις εκεί; Αυτές οι θέσεις είναι αδύνατες· τι πόλεμο θα κάνετε με τον Μπραΐμη εκεί;» - Του λέγω, είναι αδύνατες οι θέσεις κι εμείς, όμως είναι δυνατός ο Θεός οπού μας προστατεύει· και θα δείξουμε την τύχη μας σ' αυτές τις θέσεις τις αδύνατες. Κι αν είμαστε ολίγοι εις το πλήθος του Μπραΐμη, παρηγοριώμαστε μ' έναν τρόπον, ότι η τύχη μας έχει τους Έλληνες πάντοτε ολίγους. Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να μας φάνε και δεν μπορούνε· τρώνε από μας και μένει και μαγιά. Και οι ολίγοι αποφασίζουν να πεθάνουν· κι όταν πάρουν αυτήν την απόφαση, λίγες φορές χάνουν και πολλές κερδίζουν. Η θέση όπου είμαστε σήμερα εδώ είναι αυτή· και θα δούμε την τύχη μας οι αδύνατοι με τους δυνατούς. - «Τρε μπιεν», λέγει κι αναχώρησε ο ναύαρχος.
Μπότσαρης
Σπαράζεται η καρδιά μου βλέποντας τους συμπατριώτες μου χωρισμένους. Σε μας αδέρφια πέφτει το βάρος να αποκαταστήσουμε τον εαυτό μας, τις οικογένειές μας, την τιμή μας. Σας ορκίζομαι, πως κανένα άλλο αξίωμα δε θέλω, από εκείνο που είχανε οι πρόγονοί μας και σεις οι ίδιοι έχετε. Εμάς, αδέρφια, δε μας απόμεινε τίποτα να μοιράσουμε ανάμεσά μας. Το μόνο κοινό που έχουμε είναι η τιμή μας. Και αυτήν θα κρατήσει όποιος σταθεί αληθινό παλικάρι.
