Η ΑΓΑΠΗ ΜΑΚΡΟΘΥΜΕΙ: Η αγάπη του χριστιανού είναι ήρεμη, υπομονετική , σταθερή, μεγαλόψυχη και συγχωρητική. Δεν περιμένει ανταπόδοση, θυσιάζεται εκούσια.
Η ΑΓΑΠΗ ΟΥ ΖΗΛΟΙ: Η αγάπη του χριστιανού δεν ζηλοφθονεί, δεν νιώθει ότι απειλείται, δεν είναι ανασφαλής, δεν έχει αντιπάλους, δεν θέλει να εντυπωσιάζει, δεν επιθυμεί να είναι στο επίκεντρο.
Η ΑΓΑΠΗ ΧΡΗΣΤΕΥΕΤΑΙ: Η αγάπη του χριστιανού είναι γεμάτη καλοσύνη, θέλει να ευεργετεί και να εξυπηρετεί με προθυμία, μοιράζεται τα πάντα.
Η ΑΓΑΠΗ ΟΥ ΠΕΡΠΕΡΕΥΕΤΑΙ: Η αγάπη του χριστιανού δεν κομπάζει (αυτοεπιδεικνύεται), δεν αυθαδιάζει, δεν επιβάλλεται, είναι ταπεινή και κρύβεται.
Η ΑΓΑΠΗ ΟΥ ΦΥΣΙΟΥΤΑΙ: Η αγάπη του χριστιανού δεν υπερηφανεύεται, δεν είναι εγωιστικό κατόρθωμα, δεν ζητά-απαιτεί αναγνώριση, πηγάζει μόνο από τον Θεό.
Η ΑΓΑΠΗ ΟΥΚ ΑΣΧΗΜΟΝΕΙ: Η αγάπη του χριστιανού είναι ευπρεπής, κόσμια, ευγενική ακόμα και στους πιο αντιδραστικούς, δεν στενοχωρεί τους άλλους, παραμένει ανυποχώρητη στους καλούς της τρόπους.
Η ΑΓΑΠΗ ΟΥ ΖΗΤΕΙ ΤΑ ΕΑΥΤΗΣ: Η αγάπη του χριστιανού δεν είναι εγωκεντρική ούτε συμφεροντολογική, είναι ανιδιοτελής. Το παν γι’ αυτήν είναι ο αγαπώμενος και το δικό του καλό.
Η ΑΓΑΠΗ ΟΥ ΠΑΡΟΞΥΝΕΤΑΙ: Η αγάπη του χριστιανού δεν θυμώνει, δεν είναι ευερέθιστη, δεν παραφέρεται, δεν είναι κακοδιάθετη. Είναι βάλσαμο για κάθε πληγή, δεν χαλάει τις ωραίες στιγμές, βοηθά τους άλλους να έρθουν κοντά στον Χριστό.
Η ΑΓΑΠΗ ΟΥ ΛΟΓΙΖΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΚΟΝ: Η αγάπη του χριστιανού ξεχνά το κακό που της έχουν κάνει (αμνησικακία), δεν υποπτεύεται το παραμικρό, δεν κάνει κακούς λογισμούς, της αρέσει το ωφέλιμο και όχι οι υπεραναλύσεις, έχει αθωότητα και καθαρότητα ψυχής. Ρίχνει μια παιδική ματιά στον άλλον.
Η ΑΓΑΠΗ ΟΥ ΧΑΙΡΕΙ ΕΠΙ ΤΗ ΑΔΙΚΙΑ: Η αγάπη του χριστιανού λυπάται για το άδικο και θέλει να το μειώσει, δεν αδιαφορεί μπροστά από κανέναν αδικημένο, βρίσκει τρόπους συμπαράστασης.
Η ΑΓΑΠΗ ΣΥΓΧΑΙΡΕΙ ΤΗ ΑΛΗΘΕΙΑ: Η αγάπη του χριστιανού μετέχει στη χαρά για το καλό και την αλήθεια. Χαίρεται και αγωνίζεται για την επικράτησή της. Ζητά την αλήθεια με ταπείνωση και αμεροληψία.
Η ΑΓΑΠΗ ΠΑΝΤΑ ΠΙΣΤΕΥΕΙ: Η αγάπη του χριστιανού εμπιστεύεται τους πάντες, κανέναν δεν υποψιάζεται, προσπαθεί να βρει τα προτερήματα του άλλου κι έτσι να τον επαινέσει και να τον ενθαρρύνει.
Η ΑΓΑΠΗ ΠΑΝΤΑ ΣΤΕΓΕΙ: Η αγάπη του χριστιανού όλα τα ανέχεται και τα σκεπάζει, ιδίως τα λάθη του άλλου. Ξέρει να δικαιολογεί, να κατανοεί, να μην πληγώνει, να είναι καλοδιάθετη, να διορθώνει με διακριτικότητα και γλυκύτητα, να ελπίζει ότι όλα θα καλυτερεύσουν. Όλα τα ανέχεται για το καλό του άλλου, ακόμα και την προσβλητική συμπεριφορά εναντίον της.
Η ΑΓΑΠΗ ΠΑΝΤΑ ΕΛΠΙΖΕΙ: Η αγάπη του χριστιανού ποτέ δεν απελπίζεται, πιστεύει στη δύναμη της αγάπης του Χριστού, η οποία μεταμορφώνει και τις πιο δύσκολες καταστάσεις, προνοεί και φροντίζει για τον άλλον.
Η ΑΓΑΠΗ ΠΑΝΤΑ ΥΠΟΜΕΝΕΙ: Η αγάπη του χριστιανού όλα (και όλους) τα (τους) υπομένει, σηκώνει τα φορτία τους, ξέρει να περιμένει, δεν ανταποδίδει, πιστεύει ότι όλα θα βγουν σε καλό.
Η ΑΓΑΠΗ ΟΥΔΕΠΟΤΕ ΕΚΠΙΠΤΕΙ: Η αγάπη του χριστιανού δεν καταργείται και δεν τελειώνει, ποτέ δεν χάνει την ευεργετική της δύναμη. Επειδή υπομένει, ελπίζει και πιστεύει, δεν καταλύεται ποτέ, παραμένει αμετακίνητη, συνιστά τη βαθύτερη ουσία του ουρανού και της γης.
