Ξαφνικά κατά τις 5:30 η ώρα το πρωί, σαν να τράβηξε κάποιος μία κουρτίνα, έφυγε ο δυτικός τοίχος του κελιού του, και σε απόσταση πέντε-εξι μέτρων εμφανίστηκε ο Χριστός μέσα σε πολύ φως, όπως εικονίζεται προσευχόμενος στον κήπο της Γεθσημανή.
"Έλαμπε το πρόσωπό Του, έγραψε ο όσιος σε επιστολή του, και με την γλυκιά Του όψη σε διέλυε...
.. Αυτό που μου έκανε εντύπωση είναι η λαμπερή εκείνη όψη Του, με την γλυκιά εκείνη θεία ωραιότητα."
Την επόμενη φορά που επισκέφτηκε το ησυχαστήριο, βοήθησε τις αδελφές να αγιογραφήσουν τη μορφή του Χριστού, όπως την είχε δει. Ιδιαίτερα επέμενε να φαίνεται στην έκφραση του θείου προσώπου η θεία ιλαρότητα και η μεγάλη θεϊκή ευσπλαχνία.
"Να μην είναι αυστηρός κριτής, είπε, ώστε ένας πονεμένος ή ακόμα και ένας αμαρτωλός, να μη φοβάται όταν Τον βλέπει, αλλά να ελπίζει στην ευσπλαχνία Του και να Τον προσκυνάει ως Θεό."
