Από το ένα μέρος να τιμούμε την Παναγία, να την υμνούμε και μέσα στον Ναό και στο σπίτι μας και όπου κι αν είμαστε, να λέμε συχνά μαζί με την ευχή «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» και Υπεραγία Θεοτόκε, σώσον ημάς».
Και από το άλλο μέρος να μιμηθούμε την Παναγία, με το να ταπεινωθούμε και εμείς. Η ίδια ονομάζει τον εαυτό της δούλη του Θεού και παρουσιάζει αυτή ακριβώς την αλήθεια, αυτή την πραγματικότητα, ότι «ο Κύριος επέβλεψεν επί την ταπείνωσιν της δούλης αυτού», δηλαδή με ευμένεια έσκυψε ο Κύριος επάνω στην ταπείνωση της δούλης του.
Να μην το πάρουμε αυτό σαν πολυτέλεια. Δεν υπάρχει άλλος δρόμος από την ταπείνωση, αυτός είναι. Δηλαδή η Παναγία από αυτής της απόψεως είναι το παράδειγμα για όλους. Ταπεινώθηκε και τη βρήκε ο Θεός. Ταπεινώθηκε και βρήκε τον Θεό. Κι εμείς πρέπει να ταπεινωθούμε για να μας βρει ο Θεός, να ταπεινωθούμε για να βρούμε τον Θεό.
